Archive for the ‘Μάης του ’68’ Category

 

Ένα ταξίδι ενηλικίωσης

του Τέου Ρόμβου

 

Υπήρξα κι εγώ ένα παιδί δύσκολο, όπως τόσα και τόσα άλλα ιδιαίτερα πλάσματα…

Επαναστάτησα πολύ μικρός, ήδη στα δεκατρία μου αποφάσισα ότι το σχολείο δεν μου έκανε και στράφηκα ενάντια στον κόσμο των μεγάλων. Ναι, τους μεγάλους δεν τους άντεχα και ένιωθα ότι σκοπός τους ήταν να με εντάξουν στο κοπάδι. Σ΄ εκείνο το κοπάδι που ο ίδιος ο Kύριος, κατά τη διάρκεια της επίγειας παραμονής Tου ανάμεσά μας, είχε πει: «Τα δικά μου πρόβατα γνωρίζουν τη φωνή μου και με ακολουθούν». Ναι, τους ενήλικες τους έβλεπα σαν Κυρίους και Δυνάστες, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.

Κι ήταν η ζωή μου τέτοια, που με έκανε να ωριμάσω πολύ γρήγορα. Την ημέρα δούλευα ασταμάτητα, χωρίς ωράριο, μέχρι την ώρα που έφευγα για να πάω στο νυχτερινό ιδιωτικό σχολείο. Εκεί, εκτός από δυο παιδιά της ηλικίας μου, οι υπόλοιποι συμμαθητές μου ήταν σαραντάρηδες και πενηντάρηδες, μπάτσοι ή παπάδες που πρόσβλεπαν στο απολυτήριο για να πάρουν αύξηση μισθού. Οι ελάχιστοι καθηγητές (τρεις θυμάμαι όλους κι όλους), κάποιοι βαρεμένοι συνταξιούχοι εβδομηντάρηδες, έκαναν ανόρεχτα το μάθημά τους συμπληρώνοντας έτσι την πενιχρή τους σύνταξη από το δημόσιο. (περισσότερα…)

Ασπρόμαυρα 16

Posted: Φεβρουαρίου 18, 2014 in Μάης του '68
Το μικρότερο πολιτιστικό γεγονός του Παρισιού!

Poster Paris 1 Mars

ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΑ 16

Ταινίες ατελείς, ημιτελείς, αλλά και ολοκληρωμένες, (περισσότερα…)

Το ξενοδοχείο της Λίλης

Posted: Αύγουστος 25, 2010 in Μάης του '68

 ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΛΙΛΗΣ

Του Τέου Ρόμβου

Μια νύχτα, αρχές Μαΐου, καθιστός στο κρεβάτι μου ανακάλυψα τις ψείρες που ’χαν φωλιάσει στους πόρους  του δέρματος και μαυρίζανε παντού, κι όσο τις τσίγκλαγα τόσο εκείνες προσπαθούσανε να τρυπώσουνε και η φαγούρα γινότανε παροξυσμός. Κάτι (περισσότερα…)

Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Posted: Αύγουστος 20, 2010 in Μάης του '68

“Κάτω από το λιθόστρωτο οι παραλίες”.

“Κάτω από τους κυβόλιθους τα όνειρά μας”.

Το Παρίσι έμοιαζε με πόλη βομβαρδισμένη, συγκοινωνίες δεν υπήρχαν, καύσιμα δεν υπήρχαν, τροφοδοσία δε γινότανε, καπνίζαμε τις τελευταίες γόπες που βρίσκαμε πεταμένες και μόνο τα ποδήλατα κυκλοφορούσαν στους δρόμους. Από νωρίς είχε (περισσότερα…)