Archive for the ‘Η φυλή των συγγραφέων’ Category

του Τέου Ρόμβου

p1210814

Ο Νίκος είναι ένας ξαφνικός άνθρωπος, ένας άνθρωπος που ξαφνιάζει.

Εγώ είμαι ένας ερημίτης, σχεδόν ερημίτης.

Κάποια μέρα χτυπάει το τηλέφωνο και είναι ο άγνωστος Νίκος που μου λέει:

Είσαι ο Ρόμβος;

Ναι, απαντώ εγώ.

Θέλω να ‘ρθω να τα πούμε!

Και πράγματι ήρθε με το επόμενο βαπόρι. Και τα είπαμε, κι έκτοτε τα λέμε και τα ξαναλέμε. (περισσότερα…)

So long Marianne

Posted: Δεκέμβριος 20, 2016 in Η φυλή των συγγραφέων

SO LONG MARIANNE

του Τέου Ρόμβου

Βγαίνοντας από το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, οι κοινωνίες εκφράζουν ανοιχτά πλέον την πεποίθησή τους για την απαξία των κυβερνώντων.

Η τυπογραφία γίνεται ηλεκτρονική και απίστευτα πιο παραγωγική, επομένως και πιο φτηνή, περισσότερα κράτη επιτρέπουν την ελεύθερη κυκλοφορία των βιβλίων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ταυτόχρονα με τους διωγμούς του Μακαρθισμού, εμφανίζονται κινήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ξεφυτρώνουν οι πρώτοι μικροί εκδοτικοί οίκοι που τυπώνουν και διαθέτουν αυτόνομα τα βιβλία τους σε πανεπιστήμια, στους δρόμους, στις αγορές, στα μπαρ.

(περισσότερα…)

  THEO.THEOS

Το 1963 ήταν μια πολύ περίεργη χρονιά. Στη Βρετανία η ποπ μουσική και τα συγκροτήματα της ροκ ξεσηκώνουν τη νεολαία. Στις ΗΠΑ, ο Κεν Κέσι, γνωστός από το βιβλίο “Στη φωλιά του κούκου”, διέδιδε το LSD σαν διευρυντικό του εγκεφάλου και σαν μέσο απελευθέρωσης. Ο Τίμοθι Λίρι, που δίδασκε στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, έκανε πειράματα μαζί με τους φοιτητές του με όλων των ειδών τα παραισθησιογόνα, βαρβιτουρικά, κοκαΐνη, αμφεταμίνες, διάφορες μορφές κάνναβης, μανιτάρια, ντατούρα, πεγιότλ, ανιχνεύοντας ζώνες του ασυνείδητου που βρίσκονται στο σκοτάδι. Στο Λονδίνο ο Ντέιβιντ Κούπερ, που είχε προαναγγείλει Το τέλος της Οικογένειας με το ομώνυμο βιβλίο του, οργανώνει μαζί με τον Ρόναλντ Λενγκ και τον Άαρον Έστερσον τις επαναστατικές αντιψυχιατρικές κοινότητες, τόπους υποδοχής διαγνωσμένα σχιζοφρενών για να τους συντροφεύουν στο εσωτερικό τους ταξίδι, κοινότητες όπου ψυχίατροι και ψυχιατριζόμενοι ζουν μαζί σαν μεγάλη οικογένεια. Αρχίζει ο πόλεμος στο Βιετνάμ. (περισσότερα…)

P1080353

Ο Αντώνης Αντωνάκος με τον Τέο Ρόμβο                                                                   φωτο: Χαρά Πελεκάνου

Ο ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, κυνηγημένος, φυλακισμένος, αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι από όπου –ανάμεσα σε άλλα- παρακολουθούσε τον ελληνικό τύπο στο σύνολό του, διάβαζε τα πάντα και σχολίαζε καυστικά τη συντηρητικότητα του Έλληνα διαρκώς. Επίσης έψαχνε για ελεύθερες φωνές, ανακάλυπτε νέους ανθρώπους και αναφερόταν συχνά σ’ αυτούς, για να τους στηρίξει…
Τους έπαιρνε τηλέφωνο, μιλούσε μαζί τους, τους έκανε παρέα. Και ο Αντωνάκος υπήρξε ένας τέτοιος συνομιλητής και τηλεφωνικός φίλος του Πετρόπουλου εκείνα τα χρόνια. Ο Πετρόπουλος το 2003, χρονιά του θανάτου του, έγραφε: «Στο µακρινό Αγρίνιο ζουν οι ερωτικοί ποιητές Γιάννης Υφαντής, Βαγγέλης Παπακωνσταντίνου και Αντώνης Αντωνάκος, αλλά οι ηθικολόγοι της Αθήνας δεν θέλουν να τους επισηµάνουν. Στην πρόσφατη ποιητική ανθολογία του Βασίλη Βασιλικού δεν παρεισέφρησε κανένα Μουνί και καμιά Κωλοτρυπίδα…» (περισσότερα…)

 

 P1050435                                                                                                                         φωτο: Χαρά Πελεκάνου

Πάνε πολλά χρόνια από τότε που πρωτοδιάβασα το όνομα Περικλής Κοροβέσης. Ήταν το 1969 κι εγώ ζούσα στο Παρίσι, όταν πρωτοκυκλοφόρησε το βιβλίο του Ανθρωποφύλακες, στη Γαλλία και στα ελληνικά, παρακαλώ…

Διαβάζοντας το βιβλίο με τη συγκλονιστική μαρτυρία του για τα βασανιστήρια που υπέστη κατά τη σύλληψη και την κράτησή του από τη Δικτατορία, ο Κοροβέσης έπαιρνε σάρκα και οστά, και γω ένιωθα πως ζούσα μαζί του στο κελί του και τον συντρόφευα στα βασανιστήρια και στο πείσμα του και μοιραζόμουνα την αγωνία του να επικοινωνήσει με τους άλλους, όταν τον είχαν στην απομόνωση. Και ο Περικλής έγινε φίλος και ήρωάς μου. Και πρέπει να πω, ότι με δίδαξε στάση ζωής. Κάπως έτσι θα ήθελα κι εγώ να σταθώ σε μια ανάλογη στιγμή… (περισσότερα…)

“Η Φυλή των Συγγραφέων”

011

του Τέου Ρόμβου (Φουρόγατου)

Από μικρός διάβαζα κι έγραφα με τις ώρες. Έγραφα διαρκώς, σαν γραφέας σε αποθήκη της αρχαίας Βαβυλώνας. Κάποια μέρα στο σχολείο, την ώρα του μαθήματος, σκάρωσα μια χειρόγραφη εφημερίδα που την ονόμασα «Ο Ινδιάνος». Στην πρώτη σελίδα (περισσότερα…)

Ο υπέροχος νεκρός…

του Τέου Ρόμβου

16

φωτο: Χαρά Πελεκάνου 

Ο Ηλίας Πετρόπουλος έλεγε ότι προτιμάει το Ροΐδη από τον Παπαδιαμάντη που τον αποκαλούσε «μούχλα». Ο Πετρόπουλος έχει πολλά κοινά με το Ροΐδη, είναι και εκείνος ένας εργάτης της γραφής, όπως και ο Ροΐδης- και οι δυο τους υπήρξαν σαρκαστικοί (περισσότερα…)

LEONEIDOS ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

του Τέου Ρόμβου

15a

φωτο: Χαρά Πελεκάνου

Όταν εξέδωσα το πρώτο μου βιβλίο, την ΤΗΛΕΦΥΜΑΤΙΩΣΗ (31 χρόνια πριν), και αντί, ως είθισται, της φωτογραφίας του συγγραφέως που μπαίνει στο βιογραφικό, έβαλα τη φωτογραφία του πλέον απόκρυφου μέλους του σώματός μου, ο ανίερος (περισσότερα…)

Το όνειρο είναι μέρος της ζωής μας… Για τους Μπαρουάκ * ???????????????????????????????

Μπαρουάκ: Βασίλης Κυριάκης σε άνθρωπο & σε γάτο

Θα σας πω ένα παραμύθι, για μια παρέα εξεγερμένων δημιουργών που ξεκίνησε κάποτε με την ιδέα να αλλάξει τον κόσμο. Οι Bousingos ήταν μια ομάδα οργισμένων ποιητών στο Παρίσι, εκεί γύρω στα 1840. (περισσότερα…)

Visit my island

Posted: Αύγουστος 25, 2010 in Η φυλή των συγγραφέων

Visit my island

Του Τέου Ρόμβου

Πνεύμα Εμμανουήλ Ροΐδου

visit_island

Εις την ωραιοτάτην νήσον Σύρον, φιλτάτη πατρίδα τοσούτων μεγίστων ανδρών, μεγαλεμπόρων τινων, λουκουμοποιών, λαθρεμπόρων, εντίμων τοκιστών και κιβδηλοποιών, καραβοκυραίων πειρατικών σκουνών, γη φυομένων ακάνθων, αίτινες (περισσότερα…)