Στο ραντεβού ήρθε με τη Χαρά. Πάντα με τη Χαρά είναι. Από τότε που συναντήθηκαν στο κοινόβιο της οδού Μπενάκη. Μην ψάχνετε… Δεκαετία του ’70, μόλις του είχαν κάψει το βιβλιοπωλείο. «Οκτάπους», αν το έχετε ακουστά. Μαύροι τοίχοι, αναρχικά βιβλία. Αλλά τι σας λέω τώρα; Πάμε στα σύγχρονα. Ήρθε φουρτουνιασμένος. «Οι ελιές στους δρόμους πάνε να σπάσουν. Κανένας δεν τις μαζεύει». Στη «φωλιά» τους στον μεσαιωνικό οικισμό της Άνω Σύρας δεν έχω πάει. Και από τα βιβλία του έχω μόνο δύο: «Τρία φεγγάρια στην πλατεία» και «Πλωτίνος Ροδοκανάκης – Ένας Ελληνας αναρχικός». Οι συναντήσεις μας είναι πάντα κοντά στα Εξάρχεια. «Πέφτουν οι ελιές και χάνονται». Δεν του απαντώ, επίτηδες, μήπως και συνεχίσει. Όπως τότε με τους «Αγανακτισμένους», που είχε πάρει φόρα. «Ναι, αγανακτώ με τους πολιτικούς που έβγαλαν την τάπα από τη βάρκα, αλλά αγανακτώ επίσης σφόδρα και με όλους εκείνους που στριμώχνονταν στα βουλευτικά γραφεία για διορισμούς, με τους αγρότες που κατάντησαν επιδοτούμενοι επαίτες και με τους απίθανους μισθούς στις ΔΕΚΟ που προέκυπταν από υπόγεια παζάρια».

Αυτή τη φορά δεν συνεχίζει. Στα χέρια του είχε σελίδες άδετες από το τελευταίο του βιβλίο, που θα βγει σε λίγες εβδομάδες. «Γεώργιος Νέγρος – Ο Τίγρης του Αιγαίου». Η ιστορία του τελευταίου πειρατή.

Τραβάω μια σελίδα και πέφτω στην αφιέρωση:

Το βιβλίο αυτό αφιερώνεται στο τσούρμο του κοινόβιου της οδού Μπενάκη 87.

Στο Νίκο Μπαλή, τον Άγγελο Μαστοράκη, τη Σοφίτσα Βλάχου,

το Γιώργο Κακουλίδη, στη σύντροφο της ζωής μου Χαρά Πελεκάνου,

στο Ρολφ Πόλε που μας έδωσε την αφορμή,

σ’ όλους εκείνους τους αγαπημένους

που μαζί ονειρευτήκαμε ότι κάποτε

θα πλέαμε μ’ ένα θαλασσινό σκαρί

πειρατεύοντας στο Αιγαίο.

Δεν έγινε, ίσως, σε μιαν άλλη ζωή…

Ωραίοι τύποι τελικά οι πειρατές;

Δέκα χρόνια με βασάνισε. Δέκα χρόνια στο μυαλό ενός διεστραμμένου, αιμοσταγούς ανθρώπου. Πήγα να τον αγαπήσω, αλλά δεν μπόρεσα. Ήθελα να δώσω έναν ιδεολογικό χαρακτήρα στην πειρατεία, στην αρπαγή, διαπίστωσα όμως ότι υπήρχε απίστευτη βία και εκεί κοκάλωσα. Τελικά έκανα ένα άλλο βιβλίο από αυτό που ξεκίνησα.

Σας ενοχλεί πλέον η βία;

Πάντα με ενοχλούσε. Στη Γερμανία ζούσα σε κοινόβια. Τα είχαν ξεκινήσει οι σοσιαλιστές φοιτητές. Αλληλεγγύη στους εργάτες, στο Βιετνάμ, στη Λατινική Αμερική. Κάποια στιγμή όμως μπήκαν παιδιά από διαλυμένες οικογένειες, μετανάστες, κόσμος που δεν ήταν πολιτικοποιημένος, και άρχισαν οι κλοπές, οι ληστείες… Κάπου εκεί το κίνημα διαλύθηκε.

Πότε επιστρέψατε στην Ελλάδα;

Γύρισα από τη Γερμανία το ’74. Δεν απογοητεύτηκα, έζησα πολύ ωραία χρόνια.

Και ανοίξατε αμέσως το βιβλιοπωλείο;

Το ’74, τον Νοέμβριο, μετά τις 17 το άνοιξα. Είχα πάει στην πρώτη μεγάλη πορεία και συνάντησα πολλούς πιτσιρικάδες• εγώ ήμουν τότε 29 και αυτοί ήταν 18άρηδες, 20άρηδες. Και λέω «εδώ γεννιέται ένα κίνημα». Επειτα από λίγες μέρες άνοιξα το βιβλιοπωλείο – μαύρο, κατάμαυρο.

Το μαύρο της αναρχίας;

Ναι, αναρχικός ήμουν. Και ακόμα είμαι δηλαδή. Κωλέττη 9, «Οκτάπους». Έπειτα από μερικούς μήνες όμως μου το κάψανε οι φασίστες. Σε μια διαδήλωση στην Ιταλία σκότωσαν έναν έλληνα νεοταξίτη, Μάντακας λεγόταν. Θεωρώντας ότι τον σκότωσαν αναρχικοί, για αντεκδίκηση έκαψαν το βιβλιοπωλείο μου.

Όταν λέτε αναρχικός;

Άνθρωπος που ζει χωρίς αφεντικά και διαθέτει τον εαυτό του μόνος του, χωρίς νταβατζή και εξουσία. Αλλά δεν είμαι μόνο αναρχικός. Είμαι ένας άνθρωπος που σκέφτεται.

Και τι κάνει ένας αναρχικός σήμερα, και μάλιστα στη Σύρο;

Κυνηγάει τους «κακούς». Με τα παιδιά στο Δίκτυο Αιγαίου και στην Εύπλοια προσπαθούμε να κάνουμε δύσκολη τη ζωή σε αυτούς που διαταράσσουν την ισορροπία στα νησιά. Τους πάμε στα δικαστήρια, στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Αυτές τις ημέρες καταδικάσαμε έναν άθλιο άνθρωπο και το χάρηκα πολύ. Και χθες πήγαμε μια άλλη υπόθεση στον Συνήγορο του Πολίτη. Ο Καραμανλής διέλυσε οικιστικά τη χώρα με την αντιπαροχή και τη λοκομοτίβα της ανάπτυξης, την οικοδομή. Μυαλό δεν βάλαμε και η «άγρια ανάπτυξη» συνεχίζεται.

Σε τι περιβάλλον μεγαλώσατε;

Για μένα λες τώρα; Ο πατέρας μου ήταν γλύπτης, για να μπορέσει να ζήσει έγινε σχεδιαστής σε διαφημιστική εταιρεία, στην Ολυμπιακή αργότερα και προς το γέρμα της ζωής άρχισε να ζωγραφίζει. Αυτός μας δίδαξε ότι είμαστε ίσοι με όλους τους ανθρώπους και ότι πρέπει να βοηθάμε. Αριστερός ήταν ο άνθρωπος. Δεν είχε βγει με οπλοπολυβόλα πουθενά – το λέω γιατί τότε το συνήθιζαν ορισμένοι αριστεροί -, βοηθούσε όμως τη γειτονιά και δεν ενδιαφερόταν καθόλου για τα χρήματα.

Αναρωτιέμαι όμως γιατί εσείς γίνατε αναρχικός. Ποιον ακολουθήσατε;

Από τη στιγμή που γεννιέται ένα παιδί έχει απέναντί του τις υποδείξεις των μεγάλων. Του λένε «μη». Η σύγκρουση δηλαδή γεννιέται εκεί, όταν το παιδί βλέπει το δάχτυλο υψωμένο.

Και σε εσάς έλεγαν πολλά «μη»; Ήσασταν άτακτος δηλαδή;

Εγώ έχω υποστεί διώξεις από τους μπάτσους σαν «κωλόπαιδο» ή σαν «αληταράς» από 14 χρόνων. Κάθε τρεις και λίγο με μαζεύανε στην Ασφάλεια, τους ξέρω σαν κάλπικες δεκάρες. Τα σαλόνια του Κολωνακίου δεν τα ξέρω, αλλά αυτόν τον κόσμο τον ξέρω.

Να υποθέσω ότι αυτή η σύγκρουση έγινε πιο σφοδρή όταν ωριμάσατε, στα χρόνια της Μεταπολίτευσης;

Ναι, επειδή ζούσαμε με τη Χαρά σε κοινόβιο, κάθε λίγο και λιγάκι μας μάζευε η Ασφάλεια. Όχι μόνο εμάς. Όλους τους ανεπιθύμητους στην εξουσία. Εγώ όμως συνειδητοποίησα κάποια στιγμή ότι δεν έχω να κρύψω τίποτα, και από ‘κεί και πέρα εξαφανίστηκαν όλα αυτά τα τέρατα γύρω μου. Άλλοι μπήκαν στη λογική της ανταπόδοσης. Τι εκφράζει την εξουσία; Ο μπάτσος. Βαράτε τον. Και άρχισε μια κόντρα, η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Βέβαια σήμερα η εξουσία έχει σημαντικότερους κρίκους από τους «μπάτσους». Δικαστές, καθηγητές, τραπεζίτες, δημοσιογράφοι – για να μην εξαιρέσω το σινάφι μου.

Ο τελευταίος στην αλυσίδα είναι πια ο μπάτσος. Επειδή έχω τις δίκες με τα οικολογικά, έρχονται και μου αφήνουν σημειώματα: «Κύριε Ρόμβο, σας παρακαλώ, επικοινωνήστε μαζί μας. Αστυνόμος Αλέξης». Ένας χαριτωμένος άνθρωπος είναι ο Αλέξης• άλλοι είναι βλάκες, ανόητοι, όπως είναι και στην υπόλοιπη κοινωνία. Τέλος πάντων. Δεν με χωρίζει τίποτε από αυτούς τους ανθρώπους. Αν βρεθούμε σε μια σύγκρουση, εντάξει, εκείνη τη στιγμή μπορεί να συγκρουστώ, αλλά σε αυτόν τον αγώνα ξέρω ποιος είναι ο εχθρός μου – αν υποθέσουμε ότι υπάρχει κάποιος εχθρός.

Ποιος είναι ο εχθρός;

Ο εχθρός μου είναι η απίστευτη λύσσα που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, η απληστία. Υπάρχει μια καταπληκτική ταινία του Στροχάιμ. Ήταν γερμανός ηθοποιός, ο οποίος πήγε στο Χόλιγουντ και προσπάθησε να κάνει μια ταινία το ’23 – βωβός κινηματογράφος -, την «Greed» («Απληστία»). Δεν την τελείωσε, συγκρούστηκε με την εταιρεία, του πήραν το υλικό, όμως κάποια στιγμή μονταρίστηκε κακήν κακώς και δείχνει με τον πιο ανάγλυφο τρόπο ποιος είναι ο εχθρός. Δεν είναι δηλαδή ούτε ο καπιταλισμός ούτε το άθλιο εκείνο σοβιετικό σύστημα.

Δεν σας γοήτευσε ποτέ ο «υπαρκτός σοσιαλισμός»;

Μα τι λες; Έχω δουλέψει στα εργοστάσια της Γερμανίας και κατάλαβα ότι οι εργάτες ήταν οι πρώτοι που αλλοτριώνονται και εκεί τελείωσε για μένα το παραμύθι της εργατικής τάξης. Στην Ανατολική Γερμανία για να εντοπίσουν ποιοι έβλεπαν δυτικά κανάλια ζητούσαν από τα παιδιά του Δημοτικού να τους σχεδιάσουν το ρολόι της τηλεόρασης. Το ρολόι της Ανατολικής Γερμανίας ήταν με λατινικούς αριθμούς• αν λοιπόν σχεδίαζαν ρολόι με νούμερα, τότε έβλεπαν δυτική τηλεόραση και αναλάμβανε η Στάζι.

Κανέναν πιο πρακτικό εχθρό από την απληστία δεν έχετε να μου πείτε;

Κοίταξε, οι ιεράρχες είναι εχθροί. Οι θρησκείες είναι σεβαστές, αλλά η εξουσία των ιεραρχών δεν χρειάζεται πια στην ανθρωπότητα.

Οι πολιτικοί;

Ε, χρειάζονται κάποιοι να διαχειρίζονται την εξουσία, όπως καληώρα τώρα αυτός ο Παπαδήμος.

Το «καληώρα» είναι σχήμα λόγου;

Δεν τον ξέρω προσωπικά τον άνθρωπο αλλά, ναι, πιστεύω ότι χρειάζεται ένας Παπαδήμος.

Τον προτιμάτε από τους πολιτικούς ηγέτες…

Ναι, θεωρώ τα κόμματά μας ξεπερασμένα και όχι μόνο γι’ αυτή τη χώρα. Σιγά σιγά, πολύ σιγά όμως, ξεφτίζουν.

Το σύνθημα της άμεσης δημοκρατίας, που εκφράστηκε πέρυσι στις πλατείες, πώς το ακούσατε;

Άμεση δημοκρατία πρέπει να κάνεις πρώτα στο σπίτι σου και μετά στη γειτονιά σου. Δεν θα βγεις στο Σύνταγμα να κάνεις άμεση δημοκρατία. Μπορεί να μαζέψει κάποιος 500 στο Σύνταγμα και να πάρει αποφάσεις για όλη τη χώρα; Κάποιοι που δεν είναι εκλεγμένοι να αποφασίσουν για όλους εμάς; Αυτά έχουν νόημα στη γειτονιά. Να μαζευτούν 100 και να πουν «θα το κάνουμε».

Να κάνουν τι όμως;

Να βρεθούν άνθρωποι που σκέφτονται παρόμοια, «μεγάλες οικογένειες», και να κάνουν μικρούς συνεταιρισμούς τώρα με την κρίση. Να δράσουμε. Χθες περπατήσαμε στην Κυψέλη… Είναι ένας φούρνος που του έχουν κόψει το ρεύμα και δούλευε με ντίζελ μηχανές που τις έχει στήσει στον δρόμο! Δεν μπορείς να σταθείς από τον θόρυβο και τη μόλυνση, αλλά κανένας δεν αντιδρά. Δε θέλω να γενικεύσω, υπάρχουν νησίδες όπου γίνονται πράγματα και μερικά από αυτά τα έχω γευτεί κιόλας. Στο Nosotros, για παράδειγμα, αλλά και κάποιες καταλήψεις και κοινόβια.

Επιμένετε στις καταλήψεις.

Βεβαίως, όταν οι άνθρωποι έρχονται μαζί, η λύση είναι κοντά.

Στις μολότοφ πιστεύετε;

Ποτέ δεν έχω πιστέψει. Ποτέ δεν είπα «εμπρός να πάρουμε την εξουσία, την οποιαδήποτε εξουσία, να τους γαμήσουμε». Έχω έρθει και σε σύγκρουση με τους ανθρώπους του δικού μας χώρου, με φίλους μου κιόλας.

Δεν είναι εύκολο να διαφωνεί κανείς με τους φίλους του.

Εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ μέρος μιας αγέλης. Έχω παίξει κάποιο μικρό, ελάχιστο ρόλο στον αντιεξουσιαστικό ελευθεριακό χώρο. Όχι σαν καθοδηγητής, ποτέ, γιατί δεν είναι στη φύση μου. Ούτε μικρός μ’ ενδιέφερε ο ανταγωνισμός, δεν μ’ ενδιέφερε να βγάλουμε τα τσουτσούνια μας να τα μετρήσουμε.

Πώς εξηγείτε ότι τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι μολότοφ, αλλά λιγοστεύουν τα έξυπνα συνθήματα;

Ανακάλυψες όμως εσύ ένα σε έναν δρόμο και καλά έκανες και το πρόβαλες. «Ελευθερώστε την ευφυΐα». Οι άνθρωποι σε αυτόν τον χώρο, οι περισσότεροι πλέον, δεν διαβάζουν. Πρώτα πράττουν και μετά σκέφτονται.

Η κρίση έχει αλλάξει τη ζωή στη Σύρο;

Εγώ τι να χάσω από την κρίση; Ούτε επιχορηγήσεις έπαιρνα ούτε αργομισθίες. Αυτοί που είχαν στρογγυλοκαθήσει, ξαφνιαστήκανε. Στη Σύρο οι νέοι είχαν γίνει σεμιναριάδες. Τα τελευταία 15-20 χρόνια πήγαιναν από σεμινάριο σε σεμινάριο επιδοτούμενοι. Ήταν σαν επιδημία… Τους δίδαξαν κινηματογράφο. Θα κάνει κανείς στη Σύρο κινηματογράφο; Μετά τους έμαθαν «αναστήλωση ξερολιθιών». Πηγαίνουν οι κοπέλες και μαθαίνουν να στοιβάζουν πέτρες! Πού θα το χρησιμοποιήσουν; Απίθανα πράγματα μόνο και μόνο για να παίρνουν λεφτά και να μη δουλεύουν.

Αναρωτιέστε ποτέ η παρέα εκείνη του βιβλιοπωλείου τι απέγινε;

Κάποιοι χάθηκαν στην πρέζα. Άλλοι αντιστέκονται ακόμη. Ο Νίκος, ας πούμε, ο ψυχίατρος, σπούδασε έξω και πήγε στο Δαφνί και δούλεψε. Έκανε το πρώτο θέατρο με ανθρώπους που ήταν ασθενείς. Μετά στα Εξάρχεια έκανε προγράμματα – πήραν χρήματα από την κυβέρνηση – για κατ’ οίκον νοσηλεία σε πρεζόνια. Τώρα είναι στη Θήβα, βοηθά τους εξαρτημένους των φυλακών. Ένας αφιερωμένος άνθρωπος, που δεν παίζει, δεν κοροϊδεύει. Αναρχικός ουσίας δηλαδή.

 Τα Νέα: Σάββατο 4 Φεβρουαρίου 2012

για τα “ΤΡΙΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ”

ΙΝΤΕΡΝΕΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΝΑ

ΣΤΑ ΦΟΡΟΥΜ ΚΑΙ ΣΤΑ ΦΟΡΑ

~//~

από σαλαμάνδρα 2:32πμ, Τρίτη 23 Μαΐου 2006

Τέος Ρόμβος “Τρία φεγγάρια στην πλατεία”

Μεγαλειώδες! (αν το βρεις πουθενά)

athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=510587

~//~

13-May 05 Posted 19 July 2010 – 03:13 PM

Amaryllis, on 20 July 2010 – 01:56 AM, said:

Edit: Να σε ρωτήσω τώρα που σε πέτυχα: Μήπως έχεις διαβάσει Ρόμβο; Συζητούσα με έναν φίλο για Εμπειρίκο και μου τον πρότεινε ενθουσιασμένος αλλά δεν τον γνωρίζω καθόλου.

- Λοιπόν Ρόμβο δεν έχω διαβάσει, φαίνομαι διαβασμένη και σας ξεγελάω ε;

Οπότε no comments. Ακουστά τον έχω κι εγώ.

#36 Amaryllis Είχες προτείνει Το βιβλίο των βίτσιων στο παρελθόν και ασχέτως αν το βρήκα ανώριμο μου γνώρισες τον Κορτώ (του οποίου λάτρεψα τον Δαιμονιστή). Έχω καταλάβει ότι σου αρέσει το είδος, γι’αυτό σε ρώτησα.

Για τον Ρόμβο πήρα το πράσινο φως από άλλη μια φίλη οπότε με βλέπω για Πλάνο δρόμο στο επόμενο ταξίδι.

Αφού λοιπόν σου έκανα το θέμα βιβλιοκριτική, μπορώ να αποχωρήσω ήρεμη και να ευχηθώ καλές διακοπές αν δεν σε (σας) δω. emrose emkiss

http://www.greekmeds.gr/forum/index.php?showtopic=30129&st=20

~//~

Προς αυτόν που ψάχνει βιβλία για εφήβους

από Αντάρτης Τρόλεων 1:00μμ, Σάββατο 14 Απριλίου 2007

Πάρε να διαβάσεις το “Γουρούνια με φτερά” των Ρόκο και Αντωνία. Τα χει όλα μέσα, και έρωτα και σεξ και επανάσταση λέμε κι είναι ό,τι πρέπει για τις ευαίσθητες εφηβικές καρδιές.

Άλλα ερωτικά (ή “ερωτικά”) βιβλία που με είχαν αρέσει είναι:

-”Παρασκευάς ή στις μονές του ειρηνικού” – Μισέλ Τουρνιέ, εκδ. Εξάντας.

-”Ο εραστής” -Μαργκερίτ Ντυράς

-”Ερωτικές ιστορίες καθημερινής τρέλας” του Μπουκόφσκι [κατά κόσμον ...Τσινάσκι (όχι του δικού μας, του άλλου)]

-Κι αρκετά διηγήματα του Τέου Ρόμβου, διάσπαρτα στη βιβλιογραφία του, το καλύτερο εκ των οποίων είναι η περιγραφή ενός ταξιδιού προς τη Γερμανία μέσω Γιουγκοσλαβίας, το οποίο όμως δύσκολα βρίσκεται μιας και περιλαμβάνεται στο δυσεύρετο (απ’ όσο ξέρω) “Τρία φεγγάρια στην πλατεία”.

athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=689704

~//~

Τίτλος: Ανθολογήματα ερωτικής λογοτεχνίας

ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ στις 03/02/10, 02:02

Να μελετήσετε και τον Τέο Ρόμβο… Πολλοί χαρακτηρίζουν το έργο του ανάλογο σε σημασία με τον Μέγα Ανατολικό…

http://www.bourdela.com/forum/index.php?action=printpage;topic=80915.0

~//~

. . Άκατα Μάκατα Σούκουτου Μπέ . .

TΖ.Α.ΜΠ.Α. ΤΖαστ Ανάδερ ΜΠλογκ Άξουαλλι

Αναζητήστε και διαβάστε το “Τρία φεγγάρια στην πλατεία”

http://jokarap.wordpress.com/page/3/

~//~

Πολεοδομική καταστολή στα Εξάρχεια

6:47πμ, Πέμπτη 5 Ιουνίου 2003

Ζήσαμε τρία φεγγάρια στην πλατεία. Δεν θα αφήσουμε να μεταφέρουν το ιστορικό άγαλμα των τριών ερώτων στον πεζόδρομο της οδού Βαλτετσίου, για να βάλουν στη θέση του ένα ακόμα σιντριβάνι, στάσιμο νερό, ψευδαίσθηση κίνησης σε μια πόλη χωρίς πολίτες.

“Πάρτε μαζί σας νερό, το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία”

Οι μικρές μας ορδές

athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=111369

~//~

– Σ’ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΠΗΔΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ…

Στάλθηκε από tilo_wolff στις 19-08-2007 στις 21:27 : Τέος Ρόμβος, “Τρία φεγγάρια στην πλατεία”, γόρδιος 1993.

- Στάλθηκε από EVI στις 20-08-2007 στις 00:27 : αν και δε το διαβασα παρα μονο καποια κομματια οπου επεφτε το ματι μου δε ξερω τι θελεις να μας πεις η να μας δωσεις αλλα οι εποχες αλλαξαν στην πορεια τωρα παμε με σαγιοναρα πραντα να διαδηλώσουμε για τους εργατες -που θα εχουμε στην δουλεψη μας – γιατι εμεις μια φορα εργατες δε γινομαστε (παρα μονο στην αναγκη και αν) ολα τα αλλα ειναι μπουρδες αντιδραστικες και διθενιλικια καποτε ισως να τα πιστευαν τωρα αυτοι ειναι στελεχοι και οσοι βγηκαν στο δρομο δεν αλλαξαν τιποτα χαθηκαν στην ληθη

- Στάλθηκε από dez στις 20-08-2007 στις 10:50 :

ή διαβασε το ολο ή μη σχολιαζεις, εισαι εκτος θεματος. Δεν θελει να πει κατι συγκεκριμενο ο συγγραφεας. Μια καταγραφη κανει. Μια εποχη, μεσα απο τα ματια μιας πλατειας

- Στάλθηκε από tilo_wolff στις 20-08-2007 στις 12:23 : dez………………ΣΩΣΤΟΣ!!! και μάλιστα μιλάει συγκεκριμένα για την πλατεία Εξαρχείων, πριν πολλά πολλά χρόνια!

- Στάλθηκε από dez στις 20-08-2007 στις 12:28 : ναι ρε συ, το ξερω οτι μιλαει για την πλατεια Εξαρχείων … τον ξερω τον ρομβο

- Σιγά μην δεν τον ήξερες… χεχεχ

- Στάλθηκε από tilo_wolff στις 20-08-2007 στις 12:33 : pros to evaki pigaine vre !!gia na thimountai oi palioi kai na mathainoun oi kainourioi!!

- Στάλθηκε από alximistis στις 20-08-2007 στις 13:00 : Δύο φορές το διάβασα… είμαι και στη δουλειά και δεν μπορώ να δακρύσω με την ησυχία μου.

- καλύτερα, γιατί ασχημαίνεις ΚΙ ΑΛΛΟ όταν κλαις!

- Lacrimosa… ευχαριστώ… μόνο και μόνο γιατί μου θύμησες εκείνες τις μέρες όταν σκοτώθηκε ο Καλτεζάς… στα 16 μου έφευγα από το σχολείο και πήγαινα στην κατάληψη στο Πολυτεχνείο με τον πατέρα μου να φωνάζει φωτιές μυρίζεις τι έκανες πάλι την μάνα μου να μου λέει τα βράδια έλα να φας και να με ρωτάει ψιθυριστά… πως πας και τι γίνεται…

και να τσακωνόμαστε με τους κνίτες για… το μέλλον της εξέγερσης…

να σαι καλά…

- zireous ημιενεργό μέλος

Εγγεγραμμένος από: 30-11-05

Να μου επιτρέψετε να μη με πάρει από κάτω το κείμενο, ούτε να γεμίσω γλυκιά μελαγχολία, παρόλο που αρκετά φιλαράκια είχαν παρόμοιο τέλος με αυτό που περιγράφει ο ποιητής πριν τα καταγράψει -μη νομίζεις ότι πέρασα ανέπαφος.

Θα βγω έξω μπας πετύχω κανέναν ή καμμία από αυτούς από μας που προτίμησαν να ζήσουν άλλη μια μέρα, να κεράσω κάμμια μπύρα, να πούμε και καμμιά χαβαλοκουβέντα, να ρίξουμε κάνα γέλιο, αντί να κλαιγόμαστε με τις μικρές ανασφάλειές μας -που είναι πολύ γα#ημένα μικρές τελικά σε σχέση με άλλων γύρω μας, και στο μόνο που βοηθάνε είναι να αποξενωνόμαστε περισσότερο.

Η ζωή είναι πολύ μικρή για να σε παίρνει από κάτω γενικά, στη καλύτερη χάνεις χρόνο, στη χειρότερη φίλους, κάντε καμιά βόλτα, δείτε θετικά τα πράματα.

- srx400 Μέλος

Εγγεγραμμένος από: 27-06-06

… Η Σούζη ερχότανε κάθε μέρα και. μας χάιδευε όλους τρυφερά και νιώθαμε να μας αγαπάει και θυμάμαι μια μέρα που την είδα με τον Αμπέ πόσο ευτυχισμένοι ήτανε κι. οι δυο. Η Σούζυ μιλούσε και για τους δυο μιας και ο Αμπέ ήτανε (κωφάλαλος ). O Ampe (poy to onoma toy einai Baios) einai poli palios filos ki exafanismenos apo hronia.Poy ta thimithikes ola ayta? Nasai kala pantos. (Sorry gia ta greenglish fucking pc den allazei pali se greek)

- Stavrogin Παλαιό Μελος

Εγγεγραμμένος από: 30-06-05

Ωραιο , πολυ ωραιο κειμενο, ασχημη εποχη, για μενα τουλαχιστο.

Τελειωσε, στο διαολο και να μας γραφει, κι αυτος ο μαυρος πυθωνας που με ειχε απο τοτε τυλιξει πολυ κακοπερασε, τυλιγμενος γυρω στο λαιμο μου.Τον εφαγα δε μ’εφαγε…

Κι αν ειναι μικροι οι χωροι να ανοιγετε κανενα παραθυρο, η να πηγαινεται καμια βολτα

Μαυρηλα-τελος.

(http://www.moto.gr/forums/showthread.php?threadid=44764)

~//~

Ένα βράδυ πήγαμε να βρούμε τον Τέο Ρόμβο. Άσπρα μούσια και μακριά μαλλιά, ο πιο προκλητικός συγγραφέας της χώρας μας έχουν πει. Ο πιο ελεύθερος, ο πιο ελεύθερος, ο πιο ελεύθερος… λέω εγώ κι αυτό φτάνει.

Δεν είμαστε μποέμ, ούτε underground.

Είμαστε Barouak!

Aυτός όμως ήταν γνήσιος μποέμ και underground, διανοούμενος της αληθινής ζωής, τα έζησε, τα έκανε όλα κι εμείς επίδοξοι εραστές της ελευθερίας σκύψαμε να πιούμε απ την πηγή του, να πάρουμε χρησμό… Ναι, ναι εκείνο το βράδυ ο Ινδιάνος Μάγος της φυλής των συγγραφέων Τέος Ρόμβος μας μοίρασε πεγιότλ με τις φράσεις του… * «ΜΑΡΟΚΟ! Κάθε φορά που κοιτώ την Ερμούπολη από μακριά νομίζω ότι βρίσκομαι στο Μαρόκο…», του είπα.

«Αυτό το έχουν γράψει αρκετοί περιηγητές…», είπε ο Ρόμβος με φυσικότητα. «Ειδικά τον 19ο αιώνα…»

«Μα εγώ Τεό, δεν έχω πάει ποτέ στο Μαρόκο…», του αποκρίθηκα αλλά δεν τον είδα να ταράζεται καθόλου.

του Βαγγέλη Μπέκα(Vita Mi Barouak)

Comments: Φλήναφος said… Καλησπέρα. Ωραίο κείμενο. Ρόμβος ε? Ακόμα θυμάμαι τη σκηνή όπου ο μεθυσμένος ήρωας του ουρούσε μέσα σε ένα κινέζικο βάζο φωνάζοντας “Βρωμοκινέζοιιιι”. Ζει ε?

http://barouak.blogspot.com/2007/07/blog-post.html.

~//~

Τι ρολο επαιζαν οι αναρχικοι κατα την διαρκεια της χουντας;

Στήνονται τα πρώτα βιβλιοπωλεία, όπως το Octopus Press στην οδό Κωλέττη στα Εξάρχεια από το συγγραφέα Τέο Ρόμβο (στο βιβλίο του “Τρία Φεγγάρια στην Πλατεία” θα περιγράψει με εξαιρετικό τρόπο εκείνα τα χρόνια)

http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=10985&start=15.

~//~

Pathos gia ti gynaika!

Απ: Ποιό βιβλίο προτείνετε / μόλις ολοκληρώσατε;

« Απάντηση #227 στις: 24/07/08, 21:09 »

Φίλε Duracell,

αν σου άρεσε ο Εμπειρικος τότε είμαι σίγουρος ότι θα σου αρέσει πάρα πολύ και ο Τέος Ρόμβος. Θεωρείται η πιο cult μορφή της ελληνικής ερωτικής λογοτεχνίας και η πένα του είναι πιο “ερεθιστική” από τον Εμπειρίκο .

Παραθέτω μερικά από τα σημαντικότερα έργα του:

«Πλάνος δρόμος»

«Ασσασίνοι του Βορρά»

«Δρασουλίτες του Νότου»

«Κείμενο Πάθος»

«Κρυφά Ταξίδια»

«Τρία φεγγάρια στην πλατεία»

Υ.Γ. Ο εν λόγω λογοτέχνης βρίσκεται εν ζωή

http://www.bourdela.com/forum/index.php?topic=1475.225

~//~

Αποσπασματικός περιηγητής της Ερμουπόλεως και πάσης ανακάτω Σύρου

Του Β.Π. Kαραγιάννη

…………………………….

Ιδιόμελον. Σ’ ένα στενό δίπλα από την πλατεία Δημαρχείου, Σάββατο μεσημέρι, το μεγάλο καράβι της αναχώρησης αργούσε και το λιτό τσίπουρο Χίου μας συνοδεύει χωρίς να κυριαρχεί. Την παρέα πηγαινοφέρνει ο λόγος και μια ατμόσφαιρα φίλιας, φιλολογικής διάγνωσης. O συγγραφέας μετά από τόσες περιπλανήσεις ψυχής, σώματος, σκέψης -τελευταία μέχρι το Μεξικό έφτασε η χάρη του για να συντάξει το συναξάρι του αναρχικού κι επαναστάτη, νεοφανέντα αγίου Πλωτίνου Ροδοκανάκη- προσάραξε στην Ανω Σύρο σ’ εκείνη τη δαιδαλώδη ξεχωριστή πολιτεία της οικιστικής εσωστρέφειας και της δημιουργικής μονώσεως. Κι αυτός να χάνεται στα υπέροχα «Κρυφά ταξίδια» του, βιωματικά δοκίμια τα χαρακτήρισαν, και να οικολογεί άνευ εικοτολογιών. O Τέο Ρόμβος, λοιπόν, αφηγείται εφ’ όλης της ύλης, αφήνεσαι σχεδόν ηδονικά στη γοητεία της πολυσχιδούς εμπειρίας του βίου του. Ξεφύλλισα και τα «ΙΧΝΗ» του, δώρο ακριβό της γλυκιάς «Άποψης» της Σύρου, δεκαπενθήμερης επιθεώρησης, -παρέμβαση τρόπου καθημερινού, διέξοδος στο χώρο, ξαλάφρωμα ψυχής δια του γραπτού λόγου.

Χαράγματα στις πέτρες από τους ναυτικούς που κατέφευγαν στο μικρό όρμο, τα Γράμματα -το κοιτούσαμε περί την του ηλίου δύσιν πάνω από την κορυφή του Σαν Μιχάλη- κι αυτός τα μάζεψε, όχι μόνον αυτά, τα εμπότισε σ’ όλο το σώμα της ελληνικής ποίησης, με την οποία συνόδευσε σαν υπόκρουση τα επί λίθων εγχαράγματα. Αλλά το καράβι προσέγγισε και η αίσθηση του ημιτελούς, χάραξε ένα ίχνος θλίψης για μια γνωριμία με κάτι, που άρχιζε μόλις άρχιζε όμως το τέλος.

kozani.net/articles.php?p_id=132

~//~

GIA TEO ROMVO

11:36πμ, Παρασκευή 2 Μαΐου 2008

Συγκλονιστικό κείμενο, και ο Τέος Ρόμβος ένας από τους καλύτερους εν ζωή έλληνες συγγραφείς.

Κώστας Δεσποινιάδης

862290, 7:42μμ, Παρασκευή 2 Μαΐου 2008

πού μπορεί να βρει κανείς αυτό το βιβλίο;

862856, από παλιός 10:44μμ, Σάββατο 3 Μαΐου 2008

Απίστευτο βιβλίο, γεμάτο συναίσθημα αλλά και σημαντικές πληροφορίες για την πλατεία (Εξαρχείων) τη θρυλική εποχή του “80. Το έχω και το κρατάω ως κόρη οφθαλμού, πόσω μάλλον που στο εξώφυλλο διακρίνω και κάποιους γνωστούς…

Άραγε ξανατυπώθηκε και κυκλοφορεί;

864789, από kiliz Arslan 1:41μμ, Παρασκευή 9 Μαΐου 2008

…για πολύ κόσμο που έζησε μια ολόκληρη περίοδο όταν άρχισε να ανεβαίνει στις αρχες της δεκαετίας του ‘80 προς Εξάρχεια πλευρά. Και πραγματικά όποιος έζησε μέσα στο σκληρό πυρήνα της εγχώριας αντιεξουσίας αναγνωρίζει τα περισσότερα πρόσωπα και αναρωτιεται για τον περισσότερο κόσμο τί απέγινε, και πού βρίσκεται σήμερα. Δηλαδή πόσο εντάξει ήμασταν με τον εαυτό μας για να την κάνουμε με πλάγια πηδηματάκια στην ιδιώτευση, στην καριέρα, πίσω στην ανοιχτή αγκαλιά της οικογένειας…

https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id…

~//~

8.1.06 Τσιφτευτελοκριτική (όχι ακριβώς) βιβλίου

Το είδα στο Μαρουσάκι, στην βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου που συμπαθώ πολύ, κι όρμησα. Συγκλονισμένη μετά από λίγο κρατούσα στα χέρια μου το βιβλίο «Πλωτίνος Ροδοκανάκης», του Τέου Ρόμβου, της σειράς «Βίοι αγίων- υπόγειες διαδρομές» των εκδόσεων «Ηλέκτρα».

Συγκλονισμένη το κρατούσα, ήμουν, συγκλονισμένη διότι ένα από τα μεγάλα σχέδια της ζωής μου, αυτά τα όνειρα που αγαπάς να τα φτάνει κάποιος άλλος στο τέλος τους, ήταν ο Πλωτίνος. Ήθελα πάντα να ερευνήσω, να ασχοληθώ, να περπατήσω όπου περπάτησε και να μελετήσω τη μνήμη που άφησε πίσω του, τη σπορά του επαναστάτη, τη μόνη που ποτέ δε χάνεται, αυτή που βλασταίνει τον πολιτισμό.

Mirandolina

http://locandiera.blogspot.com/2006_01_01_archive.html

~//~

Monday, September 18, 2006

VITA MI BAROUAK said…

Ο φωτογράφος του Magnum Οικονομόπουλος, μέχρι τα τριάντα του ήταν δημοσιογράφος σε οικονομική εφημερίδα. Σε εκείνη την ηλικία διαπίστωσε ότι ήθελε να ασχοληθεί μόνο με την καλλιτεχνική φωτογραφεία. Τα παράτησε όλα, πήρε την μηχανή του κι έφυγε για Τουρκία. Από τότε έχει διαπρέψει…

Ο Ρόμβος, ο πιο γαμάτος-αυτόνομος- προκλητικός και φεύγα έλληνας συγγραφέας των ημερών μας, παράτησε την δουλεία του στα 32, κι ακολούθησε ανάλογη πορεία, αν και όχι το ίδιο επιτυχημένη με τον Οικονομόπουλο. Ο άνθρωπος έχει φτιάξει μέχρι και βιβλίο που απεικονίζει όλες τις επιγραφές σε μάρμαρα, δέντρα, τοίχους στο Αιγαίο από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα.

Είναι φοβεροί, τους θαυμάζω! Μακάρι να μπορούσα να τους μοιάσω έστω και λίγο…

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:5zSAKKHNtoIJ:barouak.blogspot.com/2006/09/

~//~

596203 από “ψαχουλευτικός” 5:34πμ, Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2006

Μια βοήθεια… Θα ήθελα κάποιος ή κάποια αν ξέρει να μου πει εάν υπάρχουν έργα αναρχικών, μπιτ και γενικά εναλλακτικών/ριζοσπαστών ποιητών όπως ο Φερλινγκέτι ή ο Κένεθ Ρέξροθ στην ελληνική γλώσσα (με εκδοτικό οίκο κ.λπ.) Ευχαριστώ εκ των προτέρων. “Ψαχουλευτικός”

596208 από μπιμπιπ 6:34πμ, Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2006

Τζακ Κέρουακ – Ο Δρόμος, Junkie, Άλεν Γκίνσμπεργκ, Ουίλλιαμ Μπάροουζ – Οι πόλεις της Κόκκινης Νύχτας

Αρώτηξη: Ο Μπουκόφσκι συγκαταλέγεται στους μπιτ;

596232 Μπα… από λολ 9:36πμ, Πέμπτη 2 Νοεμβρίου 2006

Ο γερο – μπουκ ανήκει σ’ άλλη συμμορία… αλλά τα ποιήματά του ιδίως, λογικά θα ενδιαφέρουν όποιον τη βρίσκει με τους μπήτνικς.

Υπάρχει κι ένας έλληνας που επηρεάστηκε από την μπητ λογοτεχνία, τόσο στο ύφος όσο και στη θεματολογία… Τέος Ρόμβος το όνομά του, κυκλοφορούν βιβλιαράκια του σε λαθρόβιες εκδόσεις, καλύτερο όλων το θρυλικό “Τρία φεγγάρια στην πλατεία”.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=596203+

~//~

Mαύρη Mona Lisa

18.2.10

yahooxaxaxouxa

Μα νομίζω ότι είναι προφανής η «λεπτή» (και ίσως γι’ αυτό αδιόρατη στους πολλούς? δεν ξέρω…) ειρωνεία απέναντι σ’ οτιδήποτε δεν θυμάται σχεδόν ποτέ πως «ότι λάμπει δεν είναι χρυσός»…

Πόσο μάλλον όταν βάζεις «την ηρωίδα» όχι μόνο να αυτοσαρκάζεται αλλά να παριστάνει π.χ. και τον πίνακα που χαλάει το ντεκόρ στα σαλόνια των ρηχών…

Παρ’ όλα αυτά ο Νίκος Εγγονόπουλος (έτσι σαν ένα παράδειγμα τον αναφέρω) θα δικαιολογούσε απόλυτα τον περίεργο τρόπο που χαμογελά οτιδήποτε είναι πεσμένο χάμω έτσι: σαν μία «γλυκιά τροφή για τα κοράκια»…

Άσε που αυτό εννιά στις 10 φορές μπορεί να είναι και η τιμωρία (λυτρωτική ή όχι άσχετο) «τόσο των κοσμημάτων που αγοράζονται από ανάξιους όσο και των ψευδοκοσμημάτων που αγοράζονται από άξιους…»…

Γι’ αυτό πάντως είπα ότι «το σκάρωσες» σαν να το χάραξες με κατσαβίδι πάνω σε μάρμαρο. Επειδή αποπνέει αυτόν τον ανατριχιαστικό αλλά συνάμα γοητευτικό ήχο – «κλίμα» π.χ. του κιθαρίστα που ενώ δεν ξέρει μουσική, παίζει καλά ή π.χ. φράσεων τύπου: «σάλτα και γαμήσου και φέρε μου τα ρέστα» καθώς θα έλεγε π.χ. κι ο Τεό Ρόμβος…

http://soli-taire.zino.gr/journals/Mauri_Mona_Lisa.

~//~

Τέος Ρόμβος. «Πλάνος δρόμος» (1988, τρέχουσα έκδοση Βιβλιοπέλαγος 2003). Μυθιστόρημα φυγής, πρωτοποριακό γράψιμο και λίγες αλλά αποφασιστικές αναφορές στην Αθήνα, από έναν εκτός κυκλωμάτων συγγραφέα.

Athens Voice: Η Aθήνα στη σύγχρονη ελληνική πεζογραφία, Δημήτρης Φύσσας

www.athensvoice.gr/

~//~

Δευτέρα πρωί, με τον ερωτισμό σύμμαχο κόντρα στους καταναγκασμούς της μισθωτής σκλαβιάς

από μπαρμπα νε-τσαι-εφ 12:31, Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2008

Δευτέρα πρωί το λεπόν σήμερα και, καθώς οι ψυχασθενείς, οι γιατροί και οι επισκέπτες του τεμπέλικου ετούτου θρεντ επιστρέφουν γκρινιάζοντας στα εργασιακά τους πόστα, σκεφτήκαμε με έναν φίλο να φτιάξουμε το κέφι των προλετάριων, ανεβάζοντας δύο ερωτικά αποσπάσματα από τον Πλάνο Δρόμο του ΤΕΟΥ ΡΟΜΒΟΥ. Ο Ρόμβος, άνοιξε το πρώτο αναρχικό βιβλιοπωλείο των Αθηνών, το περίφημο “ΟΚΤΑΠΟΥΣ”, έγραψε το μνημειώδες, σπαρακτικό Τρία φεγγάρια στην Πλατεία, για το αναρχικό πανηγύρι των Εξαρχείων στας αρχάς των γαμημένων 80s, πολλά βιβλία, διηγήματα και ποιήματα, μετέφρασε δε με ανεπανάληπτο οίστρο τον 1ο τόμο των “Σημειώσεων ενός Πορνόγερου”, του Μπουκόφσκι.

………..

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=811992

~//~

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ

από ΒΙΒΛΙΟΦΑΓΟΣ 21:39, Δευτέρα 8 Μαρτίου 2004

Πολλά είναι τα αναρχικά έργα στην ελληνική λογοτεχνία. Να αναφέρω τον πολύ σημαντικό συγγραφέα Τέο Ρόμβο – ο Ηλίας Πετρόπουλος τον θεωρεί τον πιο ερωτικό συγγραφέα μαζί με τον Εμπειρίκο!- ο οποίος είχε ανοίξει και το πρώτο αναρχικό βιβλιοπωλείο στη μεταπολίτευση, στην οδό Κωλέττη στα Εξάρχεια, το περίφημο Octopus Press. Κυκλοφορούν τα βιβλία του: “Κείμενο Πάθος” (ερωτικό μυθιστόρημα στις γερμανικές καταλήψεις του 1968) και “Πλάνος Δρόμος” (ταξιδιωτικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην Αφρική με φλας μπακ στα Εξάρχεια)(από τις εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος), “Ασσασίνοι του Βορρά, Δροσουλίτες του Νότου” (διηγήματα από τις εκδόσεις Γόρδιος) και δυστυχώς είναι μάλλον εξαντλημένο το πρώτο του μυθιστόρημα(;) “Τρία Φεγγάρια στην Πλατεία” (εκδόσεις Ο Σκύλος που Κλαίει) που περιγράφει με μοναδικό τρόπο τα πρώτα βήματα των αναρχικών στη μεταπολιτευτική Ελλάδα.

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=183480#195519

~//~

Ο Τέος Ρόμβος (Αθήνα, 1945) αποτελεί για τα ελληνικά λογοτεχνικά δεδομένα περίπτωση αρκετά ιδιάζουσα και μάλλον ακραία. Αέναος ταξιδευτής (Δυτική Ευρώπη, Κεντρική Αφρική), θα μπορούσε να αποτελέσει έναν θαυμάσιο οδηγό για μια ουσιαστική ταινία δρόμου του Βιμ Βέντερς.

Στα μεσοδιαστήματα που ζει στην Αθήνα, ο Ρόμβος κινείται κυρίως στο χώρο της πλατείας Εξαρχείων, της οποίας και θα μας παραδώσει, το 1985, τη συγκλονιστική της ανθρωπογεωγραφία με το βιβλίο του Τρία Φεγγάρια στην πλατεία. Οφείλω να διευκρινίσω ότι, πέρα από τα κεφάλαια για την πλατεία Εξαρχείων, το βιβλίο είναι, κυρίως, ένα άγριο οδοιπορικό στη Γιουγκοσλαβία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία -ένα οδοιπορικό όπου, υπό το προσωπείο ενός ανέμελου και άκρως ερωτικού βίου, καιροφυλαχτούν η απόγνωση, η εξαθλίωση, ο θάνατος.

ΗΛΙΑΣ Χ. ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ – 18/04/2003

http://archive.enet.gr/online/online_issues?pid=51&dt=18/04/2003&id=84664168

~//~

e k 29-06-07, 09:49

Ως γνήσιος τεμπελοφιλοσοφιστής, σας παρουσιάζω (με την διαδικασία copy- paste) τα (κατ’ εμέ) σημαντικότερα Αμαζωνιοφάγα αντίτυπα:

On the Road – Τζάκ Κέρουακ, Γυμνό γεύμα – Γουίλιαμ Μπάροουζ, Το σοκ του μέλλοντος & Το τρίτο κύμα- Άλβιν Τόφλερ, Ο γέρος και η θάλασσα – Έρνεστ Χέμινγουεϊ, Ουρλιαχτό – Άλλεν Γκίνσμπεργκ, Η Λάμψη της Αστραπής Πίσω από το Βουνό & Ερωτικές Ιστορίες Καθημερινής Τρέλας & Άνθρωπος για Όλες τις Δουλειές & Βρώμικος Κόσμος – Μπουκόφσκι, Ακου Ανθρωπακο – Βίλχελμ Ράιχ, Ο Τρυποκάρυδος – Τομ Ρόμπινς, Τρία Φεγγάρια στην Πλατεία – Ρόμβος Τέος, Η μαριονέτα και ο νάνος – SLAVOJ ZIZEK

Και οπωσδήποτε το προαναφερθέν 1984 του Όργουελ

Α ναι… και το βιβλίο Σημάτων ΚΟΚ (μην πας σαν τον κάβουρα που λένε…)

http://www.myhoroscope.gr/archive/index.php/t-3994.html.

~//~

ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ……ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ από Daria Pavlovna

Δευτ 25 Αύγ, 2008 8:23 pm

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΩΝ έγραψε: Θυμαμαι ακομη και το octapus press (εποχες 77) που ο Τεο μου εδινε φυλλαδια ανατρεπτικα για να μοιραζω στο σχολειο μου…

- O Τεό στη Θεσσαλονίκη; Από το γυμνάσιο της Τούμπας, αν δεν κάνω λάθος;

- για τον Τεο Ρομβο λεω, μαγαζι Octapus Press, οδος Κωλετη, Εξαρχεια, εποχες προϊστορικες…

- Κατάλαβα. “Τρία φεγγάρια στην πλατεία”. Τον θυμάμαι.

Υπήρχε και ο Τεό της Θεσσαλονίκης όμως, από τους πρώτους αναρχικούς στην πόλη που έβγαζε αυτοσχέδια φυλλάδια γραμμένα στο χέρι και τυπωμένα με πολύγραφο.

http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=52&t=7405&start=90.

Ο γέρο Ινδιάνος καθισµένος ψηλά σ’ ένα βράχο χαιρετάει την αυγή, νιώθει ότι έχει περάσει όλες τις δοκιµασίες, την πείνα, τη στέρηση, τον έρωτα, τον πόνο, την ταύτιση, την προδοσία, τον θάνατο, δεν έχει πια κάτι να διηγηθεί, τον πληµµυρίζει γαλήνη, ένας µικρός θεός που δηµιούργησε από το τίποτα κείµενα, µνήµες, ευχές, όνειρα και µπόρεσε να δει πίσω από τείχη, λόφους, πέρα από τον ορίζοντα, πίσω από λέξεις, στο βάθος των νοηµάτων, στις έννοιες και στην ουσία των πραγµάτων, βλέπει τα κείµενα να πλέουν σαν ερηµονήσια στο Αιγαίο, όλα τα εγκόσµια να έχουν γίνει κείµενα που ταξιδεύουν πάνω από χώρες και γλώσσες σαν αποδηµητικά πουλιά, το γράψιµο ήταν ανάγκη, έγραφε και ούρλιαζε άηχα για να ξορκίσει το κακό, για να µην αυτοκτονήσει, για να παραµείνει στη ζωή, υπήρξε κι αυτός ένα τέτοιο πλάσµα, συνεχίζει να γράφει για να δηλώσει ότι βρίσκεται ακόµη εδώ, σκεπτόµενος τους φίλους του που έγιναν µέρος των αναµνήσεών του, γράφει για τα διόδια του βαρκάρη, πρέπει να δυναµιτίσει τα περάσµατα, να υπονοµεύσει τη θνησιµότητα, να µνηµονεύσει και να ζωντανέψει τα πρόσωπα των προσφιλών νεκρών, όµως, κάτι κρυφό, κάτι ανείπωτο, εξαφανίζει τις λέξεις που έχει βρει, κάτι καταστρέφει τη σκέψη του και ο νους του δηλητηριάζεται από έννοιες.

Τέος Ρόμβος

Άνω Σύρος

1.11.2006

Στο ηλεκτρ. περιοδικό “Εύπλοια” βρίσκεται κομμάτι των ενδιαφερόντων μου τα τελευταία χρόνια.

“Γυαλί – Το Νησί που Χάνεται” περσινό κείμενό μου για την “Εύπλοια” (ηλεκτρονικό περιοδικό που επιμελούμαι από 8ετίας).

“Αφιέρωμα στην Από-ανάπτυξη”, “Εύπλοια”  23o Τεύχος, Νοέμβριος 2009

Επίσης:

“Ο Δεκάλογος του ελευθεριακού λιτοδίαιτου”

“Για μιαν άλλη Πολιτεία μεταξύ Ουρανού και Γης”

“Αγαπητά μου ζώα”

“Οι δρόμοι (που) δεν οδηγούν πουθενά”

“Η ερωτική ζωή στην Απάνω Μεριά”

“Οι Τοίχοι που Τραγουδούν” (δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για την Άνω Σύρο όπου κατοικώ)

“Η Νήσος των Θησαυρών” (ντοκιμαντέρ για τα περιβαλλοντικά προβλήματα της Σύρου) 

 Και η υπόλοιπη γραπτή και όχι μόνο ζωή μου στο προσωπικό σάιτ

Του Τέου Ρόμβου

Υπάρχουν διάφορες προσεγγίσεις, αναγνώσεις και πάμπολλες οικονομικές αναλύσεις για το πώς φτάσαμε ως εδώ, υπάρχουν όμως και κάποιες μελέτες που επικεντρώνονται στην ιστορική πορεία της χώρας και ενθυμούμενός τες αγανακτώ.

Αγανακτώ, λοιπόν, με τα ιστορικά ψέματα με τα οποία μας γαλούχησαν οι πνευματικοί μας ταγοί στήνοντας ένα ολόκληρο σύστημα ψευδών αξιών με την αποσιώπηση πολιτικών και γεγονότων όπως, για παράδειγμα, της μαζικής σφαγής δεκάδων χιλιάδων γυναικών, ανδρών, παιδιών από τον ήρωα Κολοκοτρώνη στην Τριπολιτσά

Αγανακτώ διαβάζοντας για τη δολοφονία του Καποδίστρια πριν καταφέρει να βάλει τις βάσεις για τη συγκρότηση ενός ελληνικού κράτους με ευρωπαϊκό προσανατολισμό

Αγανακτώ με τον ήρωα της επανάστασης Μακρυγιάννη που έγινε μεγαλοκτηματίας και τοκογλύφος

Αγανακτώ με τους ομοεθνείς μου που κατάφεραν να εκμαυλίσουν τους Βαυαρούς πριν εκείνοι καταφέρουν να οργανώσουν στοιχειωδώς τη χώρα

Αγανακτώ με το Βενιζέλο που αφέθηκε στη γοητεία μιας Ελλάδας των πέντε θαλασσών

Αγανακτώ με τις ραδιουργίες του Παλατιού

Αγανακτώ και με τον Κ. Καραμανλή που διέλυσε οικιστικά τη χώρα με την αντιπαροχή και τη λοκομοτίβα της ανάπτυξης –την οικοδομή

Κι αγανακτώ ακόμη με τα δέντρα που τον ψήφισαν το 1961

Αγανακτώ με τη χούντα των ηλίθιων στρατιωτικών και την 7ετία τους που μας έβαλε στο γύψο

Αγανακτώ με τον Α. Παπανδρέου και το ιστορικό «Τσοβόλα δώστα όλα»

Αγανακτώ και με τον Κ. Καραμανλή τον Β΄ που έβγαλε την τάπα από τη βάρκα

Αγανακτώ γενικώς με την πολιτική εξουσία που πάντα διαπλεκόταν στενά με μια κομπραδόρικη αστική τάξη που επωφελούμενη από τους δεσμούς της με το κράτος πλιατσικολογούσε το δημόσιο κορβανά

Αγανακτώ επίσης σφόδρα και με όλους εκείνους που στριμώχνονταν στα βουλευτικά γραφεία για διορισμούς

Αγανακτώ και με τους αγρότες, τους κτηνοτρόφους και λοιπούς παραγωγούς που ξέχασαν την ενασχόληση με το αντικείμενό τους και κατάντησαν επιδοτούμενοι επαίτες

Αγανακτώ με τους απίθανους μισθούς σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ που προέκυπταν μέσα από υπόγειες διαπραγματεύσεις

Αγανακτώ με τους φοροφυγάδες

Αγανακτώ με τους μεγαλογιατρούς, φορτηγατζήδες, φαρμακοποιούς, ταξιτζήδες και, και, και… 

Αγανακτώ με τη δικαιοσύνη που δεν ήταν τυφλή, ήταν όμως κουφή

Ως και με μένα αγανακτώ που αγανακτώ μόνο με τους άλλους…

Από παιδί με ενοχλούσε ο πολιτισμός της ανταγωνιστικότητας. Με ενοχλούσε αφόρητα το ότι ζούσαμε σε περιβάλλοντα όπου έπρεπε διαρκώς να  αποδεικνύουμε την ικανότητά μας στο κυνήγι του κέρδους, στην πίστη πως το χρήμα είναι υπέρτατη αξία και τέλος στην ανέλιξη στην εξουσία. Οι άνθρωποι γύρω μου ρίχνονταν με πάθος στην αρένα με τα λιοντάρια και στη συνέχεια προετοίμαζαν και τους επιγόνους τους για το στίβο.

Αυτός ο Πολιτισμός της Βαρβαρότητας δεν μου έκανε. Έμοιαζε με το παιχνίδι που παίζαμε μικροί, τότε που βγάζαμε έξω τα τσουτσούνια μας και τα μετράγαμε για το ποιος τον έχει πιο «μεγάλο».

Καταλάβαινα ότι αποζητούσα κάποιον άλλο πολιτισμό χωρίς ανταγωνισμούς και αντιθέσεις. Ένα πολιτισμό της συμφωνίας και της συντροφικότητας. Και όπως συμβαίνει με όλα τα πλάσματα που κυριεύονται από εκείνη την παρόρμηση που σπρώχνει τα πουλιά και τα έντομα να δημιουργούν σμήνη, τα θηλαστικά αγέλες και τα ψάρια να γίνονται κοπάδια, έτσι κι εγώ ακολούθησα το μαγεμένο αυλό της εποχής μου και βρέθηκα με πλάσματα παρόμοια με εμένα και εισχώρησα σε ομάδες και σε κοινότητες. Ένιωθα επιτακτική την ανάγκη συνύπαρξης και επικοινωνίας και γι’ αυτό το λόγο αναζήτησα ανθρώπους φίλιους για να συμφωνήσουμε και να προχωρήσουμε μαζί στη σύνθεση. Στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, όπου έζησα, συμμετείχα στα κινήματα των καταλήψεων και έζησα σε κοινόβια. Βρέθηκα με ανθρώπους που φλέγονταν από ιδέες, που οραματίζονταν έναν κόσμο αρμονικό, χωρίς βία, χωρίς ανταγωνισμούς, ανθρώπους ξένους στις θλιβερές λογικές του κέρδους. Δημιουργούσαμε τρόπους ζωής με μικρές ομάδες και δουλειάς σε μικρές κοινότητες μακριά από «τις αγορές εργασίας». Αποφασίζαμε από κοινού και μοιραζόμασταν τις μέρες μας, συζητούσαμε τους προβληματισμούς μας, τις ιδέες, τις αξίες. Όραμά μας η απελευθέρωση του ανθρώπινου μυαλού από την κυριαρχία θρησκειών και δογμάτων, η απελευθέρωση από την κυρίαρχη λογική της ιδιοκτησίας, η απελευθέρωση από τη λογική ότι κάποιοι ειδικοί της εξουσίας  πρέπει να μας κυβερνούν και να αποφασίζουν για όλους και όλα. Μοιραζόμασταν τα πάντα, τα λίγα ή τα πολλά, όσα καθένας μας κατείχε βάζοντας ρεφενέ τον ενθουσιασμό μας, τον ερωτά μας, την αθωότητα, την ανεμελιά μας. Κάποιοι σίμωναν επιφυλακτικοί στην αρχή αλλά σιγά σιγά όλο και ξανοίγονταν, άλλοι κουβαλούσαν ένα τεράστιο εγώ κι άλλοι πάλι γίνονταν παρανάλωμα προσφοράς χωρίς προσχήματα, απλώς γενναιόδωρα.  

Αυτά για τότε… 

Σήμερα, βυθισμένοι πια στην κατάθλιψη της οικονομικής κρίσης, παρακολουθούμε τους έχοντες και κατέχοντες να εξάγουν τα χρήματά τους στις ελβετικές τράπεζες ποντάροντας στη χρεοκοπία της χώρας ώστε να μπορέσουν να την αγοράσουν κοψοχρονιά.

Πού είναι άραγε εκείνοι οι «ευεργέτες», στους οποίους έκανε έκκληση ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για να βοηθήσουν την οικονομία;

Πού είναι άραγε οι φωτισμένοι μεγιστάνες που θα ιδρύσουν κάποιους εναλλακτικούς χρηματοπιστωτικούς φορείς στα πρότυπα μιας «Τράπεζας των Φτωχών» ή μιας «Ηθικής Τράπεζας»;

Δεν θα μπορούσαν άραγε τα παιδιά εκείνων που επενδύουν στην αθλιότητα του ελληνικού ποδοσφαίρου αγοράζοντας ΠΑΕ και ΚΑΕ και χρηματοδοτώντας στρατιές ηλιθίων, να επενδύσουν τα χρήματά τους στη δημιουργία  τέτοιων  εναλλακτικών χρηματοπιστωτικών φορέων όπου σαν στόχο δεν θα έχουν τα υπέρογκα κέρδη, αλλά  τη στήριξη, με χαμηλότοκα δάνεια, ατόμων και ομάδων που αποκλείονται από το παραδοσιακό χρηματοπιστωτικό σύστημα;  

Σήμερα βιώνουμε τα αποτελέσματα μια κρίσης που δεν είναι απλώς μια κρίση οικονομική αλλά μια βαθύτατη ηθική κρίση ενός ολόκληρου λαού που, τα τελευταία χρόνια, κομπάζοντας λόγω μιας πλαστής οικονομικής ευμάρειας, βυθιζόταν όλο και περισσότερο στην εξατομίκευση, στην ιδιώτευση, στην έλλειψη αξιών και ιδεών, στο απόλυτο έλλειμμα πνευματικότητας και περιεχομένου ζωής. 

Όλοι εμείς χαμένοι στην καθημερινότητα δεν αντιληφθήκαμε ότι βουλιάζουμε όλο και περισσότερο στα προσωπικά μας προβλήματα χάνοντας την κοινωνική μας υπόσταση. Προσπαθήσαμε να λύσουμε τα προσωπικά μας αδιέξοδα  κατά μόνας ξεχνώντας ότι η διέξοδος βρίσκεται στη συνεργασία, στην ανταλλαγή σκέψεων, στη συλλογικότητα.

Δεν αντιληφθήκαμε ότι υπάρχουν λύσεις. Ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το τέλμα αν γίνουμε μεγάλες οικογένειες, αν δημιουργήσουμε μικρές, αταξικές, παρεΐστικες  ομάδες που θα στηρίζονται στην αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και θα αποφασίζουν σε ελεύθερες συναθροίσεις και με ελεύθερη βούληση  για ένα άλλο ποιοτικότερο τρόπο ζωής, μακριά από την κατανάλωση σκουπιδιών,  σε αρμονία με τη φύση και τον εαυτό μας.  

Ελπίδες δημιουργεί η κίνηση «Τοπική Ανταλλαγή Αγαθών και Υπηρεσιών» (Local Exchange Trading Systems) που ξεκίνησε σε κάποιες χώρες της Ευρώπης, στην Αυστραλία, στον Καναδά, αλλά τελευταία και στην Ελλάδα. Μια κοινότητα, μια ομάδα ανθρώπων, που θέλουν να ανεξαρτητοποιηθούν από το χρήμα και την αγορά φτιάχνουν ένα ανεξάρτητο σύστημα ανταλλαγής υπηρεσιών. Σε αυτό ο καθένας δηλώνει τι μπορεί να προσφέρει και τι έχει ανάγκη. Η ανταλλαγή αφορά αγαθά, υπηρεσίες ή γνώσεις. Όλοι προσφέρουν και όλοι έχουν κάποια στιγμή ανάγκη. Δεν αγοράζουν, όμως, ούτε πουλούν. Ανταλλάσσουν. Και γι’ αυτό μπορούν να χρησιμοποιήσουν και ένα νόμισμα.

Στη Μαγνησία οι κάτοικοι – μέλη της αντίστοιχης ομάδας «Τοπικής Ανταλλαγής Αγαθών και Υπηρεσιών» χρησιμοποιούν µια εναλλακτική μονάδα αντί του ευρώ και αγοράζουν προϊόντα και υπηρεσίες πληρώνοντας µε ΤΕΜ (Τοπική Εναλλακτική Μονάδα). Η ΤΕΜ δεν τυπώνεται και δεν κυκλοφορεί σε χάρτινη μορφή ούτε κόβεται σε νόμισμα. Οι κάτοχοί της όμως τη χρησιμοποιούν ως µέσο για να αγοράσουν και να πουλήσουν. Θεωρητικά έχει ίση αξία µε το ευρώ, ενώ οι συναλλαγές γίνονται μόνον μεταξύ των μελών του Δικτύου Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης. Καλύπτει ανάγκες, όχι την επιβίωση. Μεταξύ των µελών υπάρχουν αγρότες, υδραυλικοί, δικηγόροι, λογιστές, ηλεκτρολόγοι, γιατροί και καταστηματάρχες.

Δίκτυα σαν κι αυτό λειτουργούν εδώ και χρόνια σε πολλές χώρες. Στη Γερμανία υπάρχουν δεκάδες τοπικά νομίσματα που κυκλοφορούν. Ένα από τα πιο επιτυχημένα εσωτερικά νομίσματα είναι το chiemgauer στη Βαυαρία µε σταθερή ισοτιμία ένα προς ένα µε το ευρώ. Το chiemgauer δημιουργήθηκε το 2003 και σήμερα χρησιμοποιείται ως µέσο συναλλαγής µεταξύ 3.000 ατόμων και 600 επιχειρήσεων.

Στο χωριό Μαριναλέντα της ισπανικής Ανδαλουσίας, μια κοινότητα 2,5 χιλιάδων κατοίκων, διεκδίκησαν με το σύνθημα: «η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους» και κατάφεραν να πάρουν από ένα γαιοκτήμονα 12.000 στρέμματα γης και δημιούργησαν έναν αγροτικό συνεταιρισμό από τον οποίο ζει σήμερα σχεδόν όλο το χωριό. Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισμός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωμα. Μια θέση στον παιδικό σταθμό με όλα τα γεύματα κοστίζει 12 ευρώ τον μήνα. «Εφαρμόζουμε μια συμμετοχική δημοκρατία, αποφασίζουμε για όλα, από τους φόρους ως τις δημόσιες δαπάνες, σε μεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο δήμαρχος. «Ξέρουμε πως οι άνθρωποι μπορούμε να δουλεύουμε και για άλλες αξίες, όχι μόνο για το χρήμα».  

Εμείς, σήμερα στην Ελλάδα, απελπισμένοι από την οικονομική δυσπραγία, από τις κοινωνικές αδικίες, από τη μεροληπτική δικαιοσύνη, αγανακτισμένοι από τους κυβερνώντες και τους έχοντες, αρπάζοντες και κατέχοντες, ας ανυψωθούμε στα ουράνια και στις Νεφέλες του Αριστοφάνη και ας ιδρύσουμε μιαν άλλη πολιτεία μεταξύ ουρανού και γης μαζί με τα πουλιά.

Και στην κατεύθυνση αυτή υπάρχουν και στη χώρα μας διάσπαρτες πολλές  πρωτοβουλίες πολιτών που σηματοδοτούν άλλες προτάσεις ζωής που μέχρι πρότινος φάνταζαν ανέφικτες… 

ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΟΔΗΓΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ

http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/356/%CF%80%CE%BF%CF%8D-%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ, ΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ

http://www.iliohoros.gr/pazari/antallagi/

http://dwsepare.ning.com/

http://www.tzaba.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=116&Itemid=104

http://www.tzaba.gr/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=28&Itemid=105

http://www.forfree.gr/thess/

http://jaba.gr/

http://www.cleverspending.gr/ 

ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

http://www.opencalendar.gr/portal/ocsm/freeEvents/rp/1 

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ

http://www.freecycle.org/group/GR/Greece

http://www.xariseto.gr/ 

ΔΩΡΕΑΝ Ε-ΒΟΟΚS KAI ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ

http://genia700euro.pblogs.gr/2010/06/646881.html

http://greekbookcrossing.pbworks.com/w/page/15662424/%CE%9F%CE%94%CE%97%CE%93%CE%99%CE%95%CE%A3-BOOKCROSSING 

ΔΩΡΕΑΝ ΦΑΓΗΤΟ ΑΝΑ ΝΟΜΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

http://helping.gr/8DE911D1.el.aspx 

ΤΟ ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΟΝΟΣ ΜΟΥ

Παρασκευή αποθήκευση και συντήρηση τροφών. Βιολογική σπορά φύτεμα καλλιέργεια λαχανικών βοτάνων φυτών δέντρων. Φυσικές θεραπείες βοτανοθεραπεία υγεία και διατροφή

http://www.ftiaxno.gr/

Πώς καλλιεργώ λαχανικά

Πώς καλλιεργώ ντομάτες

http://symbulos.blogspot.com/2010/05/blog-post_8391.html

Πώς καλλιεργώ πατάτες

http://symbulos.blogspot.com/2010/05/blog-post_11.html

Πώς καλλιεργώ σέσκουλα

http://symbulos.blogspot.com/2010/04/blog-post_9569.html

Πώς καλλιεργώ καρότα

http://symbulos.blogspot.com/2010/04/blog-post_14.html 

ΠΩΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΕΤΕ TO ΠΟΔΗΛΑΤΟ

http://www.podilates-thess.gr/forum/forum-10/community-can-cycle/

http://www.searchgrid.org/index.php?lang=el&cat=434&month=2011-06&id=49209 

ΔΩΡΕΑΝ ΔΙΑΜΟΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

http://blogs.pathfinder.gr/genia700euro/write/post?e=362314

Ανταλλαγή σπιτιών

http://antallagi.blogspot.com/

ανταλλαγή σπιτιού για διακοπές σε όλο τον κόσμο

http://www.intervac-homeexchange.com/?lang=el_GR

ανταλλαγή σπιτιού για διακοπές στην Ελλάδα

WWW.elladahomeexchange.gr 

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ

http://cebil.gr/channels.php 

ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΩΝ

http://www.google.gr/language_tools?hl=el 

ΔΩΡΕΑΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΗΛΕΦΩΝΩΝ

http://www.whitepages.gr/gr/ 

ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΑ ON LINE

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%8D%CE%BB%CE%B7:%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1 

ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

http://www.winaddons.com/top-300-freeware-software/

http://www.freeware-apps.com/index.php

http://gym-filot.flo.sch.gr/library/DOREAN%20PROGRAMMATA.htm

http://www.opensoft.gr/

http://happysurfer.gr/

http://www.pcw.gr/DownloadsList.html

www.filehippo.com

http://ubuntu-gr.org/

http://dorean-free.blogspot.com/2010/02/blog-post.html 

ΔΩΡΕΑΝ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ ΣΥΣΚΕΥΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΗΧΑΝΩΝ

http://diplodocs.gr/references.php 

ΔΩΡΕΑΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ FAX

http://www.myfax.com/free/ 

ΔΩΡΕΑΝ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ(ΑΘΗΝΑ)

http://www.pametheatro.gr/ 

ΔΩΡΕΑΝ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

http://genia700euro.pblogs.gr/2009/05/454099.html 

ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΓΩΝΩΝ

http://www.myp2p.eu/ 

ΔΩΡΕΑΝ ON LINE ΤΑΙΝΙΕΣ, ΣΕΙΡΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

http://genia700euro.pblogs.gr/2009/07/dwrean-online-tainies-seires-kai-alla-polla.html 

ΔΩΡΕΑΝ ΖΩΑΚΙΑ

http://strayshelp.blogspot.com/

http://www.adespoto.gr/

http://www.sapt.gr/site/prog.php?pp=3

http://www.pets.gr/

http://www.stray.gr/

http://www.kazshelter.org/ 

ΔΩΡΕΑΝ E-CARDS

http://www.in.gr/e-cards/

http://www.ecards.co.uk/

http://virtualgravy.com/ 

ΔΩΡΕΑΝ ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ

http://ypotrofies.gr/?lang=el 

ΔΩΡΕΑΝ ΟΝ LINE NAVIGATOR

http://www.viamichelin.com/tpl/hme/MaHomePage.htm 

ΔΩΡΕΑΝ ΑΣΥΡΜΑΤΟ INTERNET

http://free-wifi.gr/

 ΔΩΡΕΑΝ ON LINE ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

http://www.arcadegames.gr/

http://www.tetrisfriends.com/

http://www.freewaregames.net/

http://sfairistirio.com/Adventure/62/Car-Chaos.html 

ΔΩΡΕΑΝ ΦΩΤΟΜΟΝΤΑΖ

http://funphotobox.com/?gclid=CNfgjtvT0JgCFVSK3godfmHk0g

http://www.photofunia.com/

http://www.fa ceinhole.com/us/

http://www.imagechef.com/

http://www.magmypic.com/

http://www.fakemagazinecover.com/?page=5 

ΔΩΡΕΑΝ ONLINE ΛΕΞΙΚΑ

http://www.greek-language.gr/greekLang/index.html

http://www.komvos.edu.gr/dictionaries/dictonline/DictOnLineTri.htm

http://utopia.duth.gr/~apapavas/page1.html

http://users.otenet.gr/~vamvakos/lexdic.htm

http://www.foreignword.com/LTools/DictSearch/Greek/dictsrch.htm 

ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΜΑΘΗΣΗ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΏΝ ΜΕΣΩ INTERNET

http://genia700euro.pblogs.gr/2010/04/608808.html

 ΔΩΡΕΑΝ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ, ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ,ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

http://www.free.gr/get/index.php

http://www.dwrean.net/

 ΔΩΡΕΑΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ON LINE

http://www.freeplay.gr/index.php

http://www.deezer.com/#home

http://www.imeem.com/

http://listen.grooveshark.com/

http://www.last.fm/

http://www.youtube.com/

 ………………………………………………………………………………………….

Οι αιτίες που μας έφεραν ως εδώ και κυρίως «τι πρέπει να κάνουμε;» είναι το αντικείμενο έρευνας της Κρυσταλίας Πατούλη – ερωτήματα στα οποία δίνουν τη δική τους απάντηση άνθρωποι της τέχνης και των γραμμάτων.  

(Τετ 27/07/2011, http://tvxs.gr/)

Του Τέου Ρόμβου

Όταν ήμουνα παιδί, κάποια αγαπημένα πρόσωπα έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαπαιδαγώγησή μου.

Πρώτα ο πατέρας μου, ένας φτωχός ζωγράφος που αδιαφορούσε για τα ένυλα  και με έμαθε να αρκούμαι στα ολίγα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του δε ζωγράφιζε πια, αλλά με καλλιγραφικό τρόπο έγραφε σε ξύλινα κασελάκια τα ονόματα των αποθαμένων κι έγινε ξακουστός σ’ ολόκληρη τη συνοικία γι΄αυτά τα καλλιγραφημένα κασελάκια  και όχι για τη ζωγραφική του. Κι όταν ο πατέρας αποχώρησε, βρήκα στο υπόγειο του σπιτιού του αρκετά κασελάκια με οστά που περίμεναν μάταια να γραφτούν πάνω τους τα ονόματα των νεκρών. Ήταν οι ανεκτέλεστες παραγγελίες.

Ο αδελφός μου, γλύπτης, ζώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Παρίσι, παράτησε τη γλυπτική και δουλεύει εδώ και χρόνια σαν πορτρετίστας ζωγράφος στην πλατεία της Μονμάρτης. Κι όλοι οι φίλοι των γονιών μου αλλά και του αδελφού μου συνήθως άνθρωποι κυνηγημένοι για τις ιδέες τους, είχαν μάθει να ζουν μετρημένα, με λίγα χρήματα, όμως απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ ήταν σχεδόν πάντοτε ευχαριστημένοι, όλο ζωντάνια, κουβεντούλα, συντροφικότητα και βουτηγμένοι στις ιδέες. Άνθρωποι τρυφεροί, μακριά από την αγριότητα του ανταγωνισμού και της εκμετάλλευσης. Εκείνα τα χρόνια είχα την τύχη να συναντήσω κι ένα δάσκαλο που με σημάδεψε για την υπόλοιπη ζωή μου. Όταν πρωτομπήκε στην τάξη μάς ζήτησε να χωριστούμε  σε ομάδες των 5 παιδιών  –έτσι όπως καθόμασταν στα θρανία- και από εκείνη την ημέρα οι ομάδες ανέλαβαν εναλλάξ να παρουσιάζουν το επόμενο μάθημα. Η μία ομάδα παρουσίαζε το μάθημα της γεωμετρίας, η άλλη το μάθημα της φυσικής ενώ μια τρίτη ομάδα το μάθημα της ιστορίας. Εκείνος στεκόταν λίγο πιο πέρα και παρακολουθούσε παρεμβαίνοντας μόνο σπάνια αν χρειαζόταν. Κι έτσι, εμείς οι μικροί μαθητές, μάθαμε να συνεργαζόμαστε, να παίρνουμε πρωτοβουλίες και να συνθέτουμε ομαδικά.

Ο σπουδαίος εκείνος δάσκαλος -μας εισήγαγε σε ένα διαδραστικό τρόπο μαθήματος, που αργότερα έμαθα ότι ήταν κάτι σαν την αλληλοδιδακτική των πρώτων χρόνων της Επανάστασης, τότε που δεν υπήρχαν αρκετοί δάσκαλοι στο ελληνικό κράτος για να κάνουν μάθημα και οι μεγαλύτεροι μαθητές δίδασκαν τους μικρότερους. Γλυκές αναμνήσεις από συμμαθητές και συμμαθήτριες που αγαπιόμασταν κρυφά ή φανερά, που συνυπήρχαμε μακάριοι και κοινωνικοποιούμασταν χωρίς ανταγωνισμούς και παπαγαλίες.  

Ώριμος φτωχοδιάβολος πλέον νομίζω πως δικαιούμαι να πω λίγα για τις εμπειρίες μου και για το πώς θα μπορούσαν οι νεότεροι με σχετικά εύκολους τρόπους να ξεπεράσουν τη μιζέρια της κρίσης.

Και επειδή στην οικονομική κρίση δεν έχω τίποτε να χάσω, όπως δεν είχα και τίποτε να κερδίσω πριν, όταν έρεε ο πακτωλός των επιδοτήσεων και των δανεικών χρημάτων, δεν φοβάμαι την ίδια την κρίση αλλά τη μιζέρια της. 

Στα χρόνια της νιότης μου με συνάρπαζε η ιδέα της συνύπαρξης,  της επικοινωνίας, των ουσιαστικών σχέσεων, της φιλίας και έτσι οδηγήθηκα στον κοινοβιακό τρόπο ζωής, εκείνο που θέλαμε ήταν να ζούμε μαζί, να κάνουμε μαζί πράγματα, να υλοποιούμε σχέδια, να ταξιδεύουμε.

Στις χώρες που βρέθηκα, συμμετείχα σαν  ενεργός πολίτης στα κοινωνικά κινήματα.

Στη Γαλλία το Μάη του ’68 συμμετείχα στη φοιτητική εξέγερση και σε δράσεις εναντία στην ελληνική δικτατορία και συνεργαζόμενος με φίλους κάναμε τις πρώτες μας ταινίες.

Αργότερα στη Γερμανία ήμουνα στο κίνημα των καταλήψεων εγκαταλειμμένων σπιτιών, όπου συγκατοίκησα, δούλεψα, ταξίδεψα με ωτοστόπ μαζί με άλλους.

Στη μεταπολίτευση ερχόμενος στην Ελλάδα συμμετείχα σε δημιουργικές ομάδες, σε πολιτιστικούς συλλόγους, σε ερασιτεχνικά θεατρικά δρώμενα, σε κινηματογραφικές λέσχες, στα κινήματα αυτοοργάνωσης και δράσης πολιτών.

Και χρόνια τώρα δραστηριοποιούμαι σε οικολογικές ομάδες με γνώμονα την κοινωνική οικολογία. 

Έφυγα από τη στριμωγμένη ζωή της μεγαλούπολης και οδηγήθηκα στα νησιά του Αιγαίου όπου μου αρκεί να κάνω μια ή δυο βόλτες για να μαζέψω το φαγητό της βδομάδας, δηλαδή άγρια χόρτα, μανιτάρια,  σπαράγγια άγρια, όλων των ειδών τα ροφήματα, κρόκο κ.ά. Και αυτό σ’ όλη τη διάρκεια του χειμώνα. Και αν έχει κανείς ένα κήπο όλα αυτά ανθίζουν και ευωδιάζουν μπρος στο δικό του σπίτι, μαζί με ένα κοτέτσι και κότες. Κι αν κάποιος δεν είναι χορτοφάγος, όπως εγώ,  και θέλει να βλέπει και κρέας στο ψυγείο του, του προτείνω να πάρει την καραμπίνα του και να κατηφορίσει προς τα νησιά του Αιγαίου όπου βόσκουν ανεξέλεγκτα χιλιάδες, επιδοτούμενα με ευρωπαϊκά χρήματα, κατσίκια και τα οποία κατατρώγουν και εξαφανίζουν τις λίγες εναπονείνασες δασικές εκτάσεις και βλάστηση.

Για όσους αντίθετα ορέγονται τα ψάρια, αρκεί μια μικρή βαρκούλα με μηχανή, καμινέτο και 2-3 παραγάδια, πεταχτάρια, καλαμίδια και συρτές. 

Συνοψίζοντας παραθέτω παρακάτω το ΔΕΚΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΥ ΛΙΤΟΔΙΑΙΤΟΥ 

ΣΥΝΑΝΤΩΜΑΙ – ΣΥΜΦΩΝΩ – Ανταμώνω με άλλους, τους αποδέχομαι,  προσέγγιση απόψεων, γεφύρωση του χάσματος. 

ΣΥΝΥΠΑΡΧΩ – ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ – Η ομάδα, η κοινότητα έχει τον πρώτο λόγο, μαθαίνω να είμαι ανεκτικός απέναντι στους άλλους. 

ΣΥΣΤΕΓΑΖΟΜΑΙ – ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΩ – Συμβιώνω αρμονικά κάτω από μια στέγη μαζί με άλλους πληρώνοντας το μέρος του ενοικίου που μου αναλογεί. 

ΣΥΝΤΡΩΓΩ – ΣΥΝΕΣΤΙΑΖΟΜΑΙ – Τρώγω μαζί με άλλους, ενώ μαγειρεύω και πλένω πιάτα εναλλάξ με τους συγκατοίκους μου.  

ΣΥΝΤΡΕΦΟΜΑΙ – ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ – ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ – Περνάω τον ελεύθερο χρόνο μαζί με άλλους, συζητάμε τα οράματά μας, προβληματιζόμαστε, σκεφτόμαστε από κοινού λύσεις.  

ΣΥΜΠΑΣΧΩ – ΣΥΝΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ – Κατανοώ, δείχνω την αλληλεγγύη μου, συμπαραστέκομαι στα δύσκολα των άλλων. 

ΣΥΝΟΥΣΙΑΖΟΜΑΙ – ΣΥΝΟΥΣΙΑ – Η ανώτατη ποιοτικά στιγμή.  Κι όπως λέγαμε εκείνα τα χρόνια make love not war και σε ελληνική απόδοση: “Γαμάτε φίλοι μου γιατί χανόμαστε…” 

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΙ – ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ – Συνεργατική, συνεταιρισμός ατόμων που επιλέγουν να συνεργαστούν και να παράγουν “κοινό έργο”, να κάνουν από κοινού μια επιχείρηση.    

ΣΥΝΔΕΟΜΑΙ – ΣΥΝΔΕΣΕΙΣ – ΣΥΝΑΠΤΩ  ΣΧΕΣΕΙΣ – Συνάφεια, επικοινωνία. Βάζω σε εφαρμογή μαζί με άλλους διαδικτυακούς χρήστες την κοινωνική δικτύωση, για να βρούμε λύσεις στα προβλήματα κρίσης και να συγκροτήσουμε ομάδες. Πέφτουν βροχή οι ιδέες.(*) 

ΣΥΝΕΧΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ=ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ – ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗ

Προβληματιζόμαστε για την ανθρώπινη πορεία προς μια διαρκή και αέναη Ανάπτυξη που οδηγεί στην εξάντληση των φυσικών πόρων και  στην καταστροφή του πλανήτη και θέτουμε το ζήτημα της Αποανάπτυξης.(**) 

(*) Την ώρα που τελείωνα αυτό το σημείωμα μου ήρθε ένα μέιλ που μιλάει με τρόπο σαφή και σίγουρα εμπνευσμένο για το μέλλον, όπως το οραματίζονται κάποιες ομάδες νέων ανθρώπων. Δείτε: Ηλιόσποροι – δίκτυο πληροφόρησης και ενεργοποίησης νέων για την κοινωνική και πολιτική οικολογία /// www.iliosporoi.net   

(**) Θέλω να πληροφορήσω όσους δεν το γνωρίζουν ότι την Τρίτη 10 Μάη στις 19:30 στο Πολυτεχνείο (αμφιθέατρο ΜΑΧ) θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση με θέμα «το στοίχημα της Αποανάπτυξης» και ομιλητή τον Γάλλο φιλόσοφο καθηγητή Σερζ Λατούς για το μονόδρομο της Αποανάπτυξης (βλέπε: e-περιοδικό Εύπλοια, 23o τεύχος, Νοέμβριος 2009, ειδικό αφιέρωμα στην ΑΠΟΑΝΑΠΤΥΞΗ: http://www.eyploia.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=72&Itemid=177) 

(30/4/11, http://protagon.gr )

Τεύχος του e-περιοδικού ΕΥΠΛΟΙΑ αφιερωμένο στον Έρωτα…

Συνέντευξη στον Απόστολο Χατζηπαρασκευαΐδη  

Με αφορμή την πρόσφατη παρουσίαση του βιβλίου  «Ίχνη – Το λίθινο χρονικό της Σύρου» στην Ερµούπολη (10/5), συζητήσαμε µε το συγγραφέα
του Τέο ΡόµΒο για τις πηγές της έµπνευσής του, τις δυσκολίες της καταγραφής και αποκρυπτογράφησης των χαραγµάτων καθώς και για την ψυχολογία των χαρακτών. Ολόκληρη η συνέντευξη, που µας παραχώρησε, έχει ως εξής:  

- Πώς ξεκινά αρχικά η ιδέα της καταγραφής ανθρώπινων ιχνών σε βράχια, πλακόστρωτα, τοίχους και µνηµεία του νησιού;  

- Τα παλιά σπίτια, τα εγκαταλειµµένα κτίσματα, είναι το υλικό των ονείρων και η πηγή της έµπνευσής µου. Κάθομαι κοντά τους κι αφουγκράζοµαι τις παρελθούσες φωνές, τις αλλοτινές συζητήσεις. Αντίκρυ στο λιμάνι, µέσα στον παλιό Φάρο, άκουσα ψιθύρους, στα Λαζαρέτα, στις παλιές φυλακές, στο προαύλιο του Ασύλου των Φρενοβλαβών, χωρισμούς, τσακωμούς, σφαξίματα, συνομωσίες, σιωπές και απουσίες, στο Κόµιτο, στο πυργόσπιτο, τρεχαλητά παιδιών που αντηχούν στις βαλτωµένες στέρνες, στο Κοκκινόσπιτο στο Πισκοπιό µε αναστάτωσαν τα ερωτικά βογκητά και οι λυγμοί από τις ενοχές της Μαρίνας … Όλα είναι αποτυπωμένα πάνω στα ξεφλουδισμένα τους ντουβάρια, ίσως να κρέμονται από µια λεπτή κλωστή που την κουνάει αδιάκοπα ο αέρας, στριφογυρίζουν πάνω σε σαθρά πατώματα, σε επικίνδυνα σκαλοπάτια, σε μπαλκόνια που χάσκουν πάνω σε εξαφανισμένα υποστυλώµατα. Βρίσκονται σε κάποιες φράσεις χαραγμένες πάνω στην πέτρα.  

- Ποιες οι δυσκολίες της εντόπισης, καταγραφής και αποκρυπτογράφησης των δυσανάγνωστων χαραγµάτων;

 - Ο επιγραφικός δάσκαλος και φίλος Άγγελος Ματθαίου, όταν µιλάει στους µαθητές του, χρησιμοποιεί ένα παράδειγμα: «Πηγαίνω σε µια δημόσια τουαλέτα και κατά τη διάρκεια της ούρησης διαβάζω στον τοίχο ένα γκράφιτι που γράφει: «Αυτό που τώρα κρατάς στο χέρι σου, τίναξε το καλά πριν το ξαναβάλεις στη θέση του». Και εξηγεί ότι, αν το κοµµάτι αυτό του τοίχου µε την παραπάνω φράση βρεθεί µετά από κάποια χρόνια θαµµένο στο χώµα και δεν συνοδεύεται από άλλα ίχνη σχετικής δραστηριότητας, δεκάδες ερμηνείες θα μπορούσε να προκαλέσει.

Πριν λίγο καιρό περιπλανιόμουν στο νεκροταφείο PERE-LACHAISE στο Παρίσι. Τη µεγαλύτερη επισκεψιµότητα στο νεκροταφείο την έχει ο τάφος του µυθικού James Morrison. Η νεκρόπλακά του γράφει στα ελληνικά: ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΑ ΕΑΥΤΟΥ. Ολόγυρα, οι τάφοι όλοι είναι γραµµένοι, χαραγµένοι µε φράσεις από χιλιάδες θαυμαστές του που έρχονται από όλον τον κόσμο κι αφήνουν τα µηνύµατά τους: «JIMMY, ΤΗΙS IS ΝΟΤ ΤΗΕ END», «JIMMY, WE LOVE YOU»,  «JIM IS ΝΟΤ DEAD», αρνούµενοι να δεχτούν το φυσικό θάνατό του. Πιο πέρα στέκει πελώριο το ταφικό µνηµείο του Oscar Wilde. Με κατάπληξη είδα ότι ολόκληρο είναι σκεπασμένο µε αποτυπώματα χειλιών όλων των αποχρώσεων του κόκκινου κραγιόν που αφήνουν µε τα φιλιά τους πάνω στην πέτρα οι ομοφυλόφιλοι θαυμαστές του, ευγνωμονώντας τον προφανώς για τη συνεισφορά του στη χειραφέτηση µιας ελάχιστα ανεκτικής κοινωνίας απέναντι στην αυτοδιάθεση του σώματος και στις ιδιαίτερες προτιµήσεις µας.

 - Ποιες πληροφορίες και σε ποιο βαθμό µας παρέχουν τα χαράγµατα για την ιστορία του νησιού;

 -Η Σύρα έχει µια µοναδικότητα κι έναν αξιοζήλευτο πλουραλισμό τέτοιων χαραγμένων ιχνών, είναι σαφές ότι σε αυτό συµβάλλει η Ερµούπολη µε τον αστικό της χαρακτήρα και την πανσπερµία- έτσι το αυθόρµητο χάραγµα της πέτρας παρουσιάζεται εδώ πολυεπίπεδο, πολυσήµαντο. Ο χαράκτης παιδευόταν να τιθασεύσει ένα δύσκολο υλικό, η δυσκολία του πελεκήµατος τον ανάγκαζε να στοχάζεται, µερικές φορές φαίνεται ότι το ίδιο το υλικό οδηγούσε το χαράκτη, ο οποίος µε το αποτύπωµά του έστελνε µηνύµατα στο µέλλον, προσπαθώντας να κατακτήσει κάποιο ψήγμα αθανασίας. Η Ιστορία καταγράφει τα µεγάλα γεγονότα, συλλογικές µνήµες, όμως και οι απλοί άνθρωποι εφευρίσκουν τρόπους για να καταγράφουν σημαντικές µικρές ανθρώπινες στιγμές. Άλλωστε η πιο µικρή στιγμή διασταλμένη είναι µια ολόκληρη αιωνιότητα, όπως και µια αιωνιότητα µπροστά στον κοσμικό χρόνο είναι µια παρωνυχίδα …  

- Πέρα από το πλούσιο εικονιστικό υλικό, επιλέξατε τον υποµνηµατισµό των φωτογραφιών µε αποσπάσµατα ποιητών, πεζογράφων κλπ. Ποια η σκοπιµότητα αυτού του υποµνηµατισµού;

- Ο πολιτισμός µας, η ποίηση, η λογοτεχνία µας, οι λαϊκές αφηγήσεις, τα παραμύθια, οι θρύλοι είναι το περιβάλλον µέσα στο οποίο ζούμε και το υλικό από το οποίο τρεφόµαστε. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η ωμότητα, η βαρβαρότητα των Αµερικανών οφείλεται και στην παρθενογένεση της χώρας τους, σ’ αυτήν ακριβώς την έλλειψη συνέχειας.
Οι «ξεριζωμένοι» έποικοι δε σεβάστηκαν την ιστορία των γηγενών της χώρας που τους υποδέχτηκε, δεν συγκράτησαν τα ιδιαίτερα στοιχεία της ιστορίας του τόπου από όπου προήλθαν και έγιναν ένα νέο είδος αυτοφυούς ζαρζαβατικού, όπως οι µεταλλαγµένες ντοµάτες και τα αγγουράκια που δεν εμπεριέχουν κληρονοµηµένες γενετικές πληροφορίες … Σε αντίθεση µε τους σπόρους στην Απάνω Μεριά της Σύρας που γνωρίζουν πολύ καλά κάτω από ποιες άνυδρες συνθήκες θα αναπαραχθούν και είναι γι’ αυτό κατάλληλα προετοιµασµένοι.  

- Ποιο ήταν το πιο εντυπωσιακό εύρηµά σας και τι συναισθήματα σας δημιούργησε;  

- Πριν από λίγες µέρες, περιδιαβαίνοντας στην Ερµούπολη, είδα ένα γκράφιτι στον τοίχο ενός σπιτιού στις Πλάκες, που απεικόνιζε έναν τεράστιο φαλλό και δίπλα του έγραφε: ΡΟΥΦΙΑΝΕ, ΑΡΧΙΔΙ, Η ΣΥΡΑ ΣΕ ΓΑΜΑΕΙ. Ρώτησα κι έμαθα ότι ο ένοικος του σπιτιού απειλείται, επειδή διαμαρτυρήθηκε για την παράνομη τσιμεντένια ράμπα που στήθηκε στα σκαλιά, µπροστά στην πόρτα του σπιτιού του. Ε, λοιπόν, εγώ αγανακτώ µε την µήνη των πάλαι ποτέ «κυνηγηµένων» προσφύγων που έφτιαξαν αυτή την πόλη και σήμερα γίνονται «διώκτες» και ερωτώ δεν θα πρέπει απέναντι στη φασίζουσα αυτή συμπεριφορά να υπάρξει µια συνολική τοποθέτηση από τις αρχές και τους πολίτες αυτής της πόλης; Στο όνομα της ανομίας και του κέρδους γίνονται όλα πλέον γαργάρα;

- Πώς προέκυψε η συνεργασία σας µε το Υπουργείο Αιγαίου;  

- Περνούσα κάποια µέρα µε το υλικό του βιβλίου υπό µάλης από την οδό Φιλελλήνων στην Αθήνα, απελπισμένος, όπως κάθε συγγραφέας που ονειρεύεται εκδότη για ένα παχύ βιβλίο και δεν βρίσκει, όταν το µάτι µου τυχαία έπεσε στην ταµπέλα του Υπουργείου Αιγαίου, δεν ανεβαίνω, είπα, να ρωτήσω.

Να, κάτι τέτοια γεγονότα µε κάνουν να πιστεύω στην τυχαιότητα, δηλ. στον αυτοσχεδιασμό και στην ευρηματικότητα της στιγμής, στην απόλυτη ανατροπή της µισθοσυντηρητικότητας.  

- Θα µας αποκαλύψετε τέλος τα συγγραφικά σας σχέδια για το άμεσο µέλλον;  

- Το µόνο σίγουρο είναι ότι ο συγγραφέας θα συνεχίσει να μηχανορραφεί και να µυθοπλέκει …

“Ο συγγραφέας Τέος Ρόμβος ταξιδευτής του λόγου και της ζωής, μιλάει καθαρά και σκληρά για τη σύγχρονη πραγματικότητα των ανθρώπων, έτσι όπως την παρατηρεί και την καταγράφει στα βιβλία του”.

Διαβάστε τη συνέντευξη εδώ

ΤΕΟΥΡΟΜΒΟΥΒΙΟΣ

Ο Τέος Ρόμβος έζησε το μεγαλύτερο μέρος της νεανικής του ζωής (1961-1974) ως Πιτσικώμης δηλ. Έλληνας ασπασθείς το ξεπουλήρητο «όπου γης και Πατρίς … », κόβοντας βόλτες και οδεύοντας στους διεθνείς δρόμους της ύπαρξης.

Στην Ελλάδα επανεμφανίστηκε στην ταραγμένη δεκαετία τoυ ’70 (1974) και διηύθυνε για κανα-δυο-τρεις χρόνους το βιβλιοπωλείο ΟΚΤΑΠΟΥΣ στα Εξάρχεια όπου διήγειρε τα πάθη και συνέγειρε τα ήθη της αρχαιοτάτης αυτής συνοικίας των Αθηνών, κατόπιν τούτων, το ‘κλεισε το ρημάδι για να οικουρήσει.

Σε κάποιες στιγμές παραληρηματικής έξαρσης (1979) εξέδωσε το θεραπευτικό περιοδικό Η ΤΡΥΠΑ, με την διευκρίνιση ότι η τρύπα μας ήταν, τότε, ανοιχτή σε όλους.

Σε κάποιες άλλες στιγμές δυσβάστακτου επιβαρύνσεως τoυ ΕΙΝΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, (τα γνωστά υπαρξιακά μπαρμπούτσαλα), μετέφρασε στην ελληνικήν από τις αγγλοσαξονικές γλώσσες διάφορους αφερέγγυους και αστόχαστους συγγραφείς -όπως σκέφτονταν φωναχτά κάποιοι εισαγγελείς.

Εν ευθέτω χρόνω συνέγραψε το ιατρικό νουβελογράφημα ΤΗΛΕΦΥΜΑΤΙΩΣΗ (1976), κατόπιν έμπλεος αισιοδοξίας ησχολήθη με το ενδιαφέρον σήριαλ διηγημάτων ΤΡΙΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ (1985), και τριτολόγησε με την απαραίτητη σε κάθε βιβλιοθήκη μυθιστορία δρόμου, ΠΛΑΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ (1987). Πρόκειται για ένα εσωτερικό ταξίδι, όπου ο αναγνώστης ανακαλύπτει στη ζωή τoυ συγγραφέα το υλικό από το οποίο είναι πλασμένος, κι όπου μαζί με την ανάγνωση ξεδιπλώνεται και η αγωνία της δημιουργίας και το αδιέξοδο του σύγχρονου ανθρώπου μέσα στο λειψυδρικό τοπίο σχέσεων.

Η ύστατη παράθεση τoύ υπενθύμισε ότι έχει συγγράψει και μια αξιοσημείωτη ποιητική συλλογή με τον γενικό τίτλο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΚΩΛΟΣ (1974), η οποία όμως δεν ευτύχησε να συναπαντήσει κάποιον εκδοτικό εκδορέα.

Έκτοτε, επιμόνως ποιών, συνέγραψε και εξέδωσε και άλλα βιβλία με τα οποία σχεδόν ουδείς ησχολήθη.

Σ’ ένα νεότερο προϊόν της συγγραφής τoυ, πανδήμως γνωστό ως: ΕΝΑ ΜΟΥΝΙ ΚΑΘΟΤΑΝΕ ΣΕ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΥΣΗ και μετονομασθέν -για καθαρά εμπορικούς λόγους: ΣΤΟ ΒΟΡΡΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΟΤΟ (1991), απέτυχε οικτρώς να συγκινήσει το βιβλιοξεφυλλίζον κοινό μολονότι επρόκειτο για ένα επώδυνο βιογραφικό επώασμα τoυ συγγραφέως μεταξύ στομάχου και κεφαλής διαρκείας τριών ετών.

Κατόπιν όλων τούτων εσχατολόγησε με τη συγγραφή ενός ακόμη περιπετειώδους λογοτεχνικού έργου που στερείται και της στοιχειώδους λογοτεχνικότητας με τον πεθαμενατζίδικο τίτλο: ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΤΑΙ ΚΕΙΜΕΝΟ η άλλως ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΑΘΟΣ και έκτοτε πλάκωσε άκρα τoυ τάφου σιωπή …

Ο Τέος Ρόμβος συναισθανόμενος την δικαιολογημένη και πλήρη ερωτηματικών απορία των πολλών φανατικών αναγνωστών τoυ, για ποιον λόγο επιτέλους συνεχίζει να γράφει και να ξαναγράφει, ενώ όλοι γύρω τoυ (Εκδότες και Αναγνώστες) τον γράφουνε, επίσης και για να κορέσει την περιέργεια, την ευρυμάθεια και την χρηστομάθεια πολλών άλλων απορούντων, δίδει στην δημοσιότητα κάποιες συμπληρωματικές λεπτομέρειες τoυ ταραχώδους και πολυπάθου βίου τoυ.

Εβαπτίσθη σε ορθόδοξη χριστιανική κολυμβήθρα στην αρκετά προκεχωρημένη ηλικία (1948) των τριών ετών στον Άγιο Νικόλαο Κουκακίου- Αθηνών, ενυμφεύθη δε στο Γιουσουρούμ με όλους τους τύπους της ιδίας θρησκευτικής θεώρησης -μολονότι την έχει χεσμένη πατόκορφα- σε γάμον γ’ κατηγορίας, γυναίκα Λάκαινα (1977). Φοράει παντελόνια νούμερο 48, έχει αρτικόψει το κάπνισμα πίπας και αρέσκεται ιδιαιτέρως στην παρακολούθηση γυναικείων, ενίοτε -από λάθος- και αντρικών, κώλων.

Και μια τελευταία παρατήρηση: Στα πολυπληθή βιβλία και κείμενα τoύ Τέου Ρόμβου όλα επιτελούνται ανεπαίσθητα, τα πρόσωπα που εμφανίζονται παραμένουν μέχρι τέλους ανεξιχνίαστα, οι μεταξύ των προσώπων σχέσεις αφανέρωτες και οι επιθυμίες όλων υποβόσκουσες και υπόγειες. Μέχρι που ο αναγνώστης αναρωτιέται: Γιατί στο καλό τα γράφει όλα τούτα και τι σκατά θέλει επιτέλους να πει αυτός εδώ πέρα;

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ:

- Road to Morocco.
Eine Audio-Revue (Ήχογραφημένη Λογοτεχνία στα γερμανικά) von Jörg
Fauser und Theos Romvos. C-90 The Matsoukas Real Life Company,Frankfurt 1973

- Τέος Ρόμβος. Τηλεφυματίωση / Αθήνα : Πολιτεία, 1976. – 44σ.

- Τέος Ρόμβος. Τρία  φεγγάρια στην πλατεία / Αθήνα : “Ο σκύλος που κλαίει”, 1985·
Επανέκδοση: “Απόπειρα”, 1987· “Γόρδιος”, 1993.  Βιβλιοπέλαγος, 2009. – 112σ.

- Τέος Ρόμβος. Πλάνος δρόμος / Αθήνα : 1987 – 3η έκδ. – Βιβλιοπέλαγος, 2003. – 157σ.

- Τέος Ρόμβος. Ασσασίνοι του Βορρά Δροσουλίτες του Νότου, 1991. – 101σ.

- Τέος Ρόμβος. Κείμενο πάθος  / Αθήνα : Βιβλιοπέλαγος, 2002. – 201σ.

- Τέος Ρόμβος. Ίχνη, το λίθινο χρονικό της νήσου Σύρου / 2002. – 329σ.

- Τέος Ρόμβος. Πλωτίνος  Ροδοκανάκης, ένας Έλληνας αναρχικός  / Αθήνα: Ηλέκτρα, 2005. – 230σ.

- Τέος Ρόμβος. Κρυφά ταξίδια /  Αθήνα : Βιβλιοπέλαγος,  2005. – 201σ.

- Τέος Ρόμβος.  Γεώργιος Νέγρος, ο τίγρης του Αγαίου / (υπό έκδοσιν)

Συλλογικά έργα / Collective Works: 

- Chercher… la France : 23 ιστορίες από τη Γαλλία:
Ανθολογία διηγημάτων / Συλλογικό έργο, Ντορέττα Αδαμάκη, Γιώργος Γεωργαμλής,
Χρίστος Ζαχαράκης, Μαργαρίτα Θεοδωράκη, Κώστας Κάππας, Ελισάβετ Κουναλάκη,
Πάνος Κουτρουμπούσης, Δημήτρης – Διονύσης Κουτσούρης, Λαοκρατία Λάκκα, Γιώργος
Μαργαρίτης, Μαριάννα Μονιούδη, Φοίβος Οικονομίδης, Γιώργος Παπασωτηρίου,
Μανόλης Πεταλάς, Τέος Ρόμβος, Χρήστος Σιάφκος, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Δημήτρης
Σκουρτέλης, Διονύσης Σταμπόγλης, Σταύρος Σταμπόγλης, Μάρω Τριανταφύλλου,
Ευρυδίκη Τρισόν – Μιλσανή, Ελένη Χρονοπούλου · επιμέλεια Γιώργος Γεωργαμλής. -
1η έκδ. – Αθήνα : Αντίκτυπος, 2007. – 287σ. – (Ιστορίες και Μαρτυρίες · 2)

- Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική : Μια συλλογή κειμένων ενάντια στον τρόμο / Συλλογικό έργο, Περικλής Κοροβέσης * Τέος Ρόμβος * Αλέκος Γεωργόπουλος * Παναγιώτης Δημητράς * Ναυσικά Παπανικολάτου *
Μιχάλης Μαραγκάκης * Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν) * Κυριάκος Αθανασιάδης *
Θανάσης Μακρής * Γιάννης Εξαδάκτυλος * Θανάσης Τριαρίδης * Ελεάννα Ιωαννίδου *
Ελένη Καρασαββίδου-Κάππα * Μεχμέτ Ταρχάν * Θοδωρής Ηλιόπουλος * Γιώργος Μοναστηριώτης
* Θανάσης Πολλάτος * Γιάννης Ευαγγέλου * Παναγιώτης Σιαβελής * Άγγελος
Νικολόπουλος * Κώστας Μπακόπουλος * Γιάννης Κορομηλάς

- 1η έκδ. – Αθήνα : Διάπυρον, 2010. – 220σ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ:

- Bukowski, Charles. Σημειώσεις ενός πορνόγερου : Πεζά Α / Τσαρλς Μπουκόβσκι · μετάφραση
Τέος Ρόμβος. – Αθήνα : Απόπειρα, 1η έκδοση: 1980. – 143σ. Γλώσσα πρωτοτύπου:
αγγλικά. Τίτλος πρωτοτύπου: Notes of a dirty old man

- Fante, John. Ρώτα τον άνεμο / Τζον Φάντε · μετάφραση Τέος Ρόμβος. – Αθήνα :
Απόπειρα, 1989. – 211σ. Γλώσσα  πρωτοτύπου: αγγλικά Τίτλος πρωτοτύπου: Ask the dust 

- Ανθολόγιο των κακών Αμερικάνων : επιλογή – μετάφραση από τ’  Αγγλικά – Τέος Ρόμβος. – Αθήνα: Χάος &  Κουλτούρα, 1992

- Παραμύθια της Μαύρης Αφρικής : επιλογή – μετάφραση από τα  γερμανικά και γαλλικά – Τέος Ρόμβος. -Αθήνα: Γαβριηλίδης, 1994